Op de Steenweg op Gierle is men bezig nieuwe rioleringen te leggen (foto354), meer bepaald aan het kruispunt met de Lokerenstraat.
De oude rioleringen liggen nu bloot... tot mijn verbazing zijn deze riolen gewoon gemetseld (foto354). Een prachtig staaltje van vakmanschap, dat bijna altijd verborgen heeft gelegen onder de straat.
Dit heeft ook te maken met ruimtegebruik. Onder de straten ligt een hele andere wereld verborgen.
We gaan het nu niet hebben over de veroudering van onze infrastructuur (gasleidingen, waterleidingen, rioleringen...) en de gebrekkige coördinatie van de werken eraan (opbreken van de weg, enkele maanden later terug opgebroken om iets anders te vervangen)
Nee, ik wou gewoon de verwondering over het verborgen vakmanschap even kwijt....
zondag 15 mei 2016
donderdag 12 mei 2016
Kiezen tussen pest en cholera
Een idyllisch plaatje
Schapen die rustig de weide afgrazen, een herder die als een vader ervoor zorgt, in mei huppelen de pasgeboren lammetjes vrolijk rond. De kinderen die naar school gaan kijken hun ogen uit, slaan met de mama's en de papa's een praatje met de herder, de hond waakt .... De wei aan de lagere school van het Sint-Jozefcollege is de enige plaats binnen de ring van Turnhout waar je dit nog kunt zien.. Maar voor hoe lang nog? (foto273; foto273)
De pest dreigt
Verleden jaar werden er landmeters gezien, werden pikketjes geslagen... Er zijn plannen om een rusthuis te bouwen. De hele wei weg zou hiermee verdwijnen. Dit zou een ramp zijn, niet alleen voor de schapen en de herder. Het zal de zoveelste aanslag zijn op biodiversiteit in de stad. De vogels in de buurt zullen alweer een veld minder hebben waar ze zich van de noodzakelijke insecten kunnen voorzien.
of de cholera
De plannen voor het rusthuis worden blijkbaar tegengehouden door Heeren en de sociale dienst van de stad. Natuurlijk is dit op korte termijn mooi, want de wei blijft voorlopig... maar toch kan men zich afvragen: met welke belangen? wat zal er in de plaats komen?
Als er plannen zijn dan zal er toch gebouwd worden
is het geen rusthuis, dan zijn het flats
maar in elk geval is het idyllische plaatje binnen enkele jaren verleden tijd
zondag 10 april 2016
Goed van het bestuur....de wintermarkt...
De wintermarkt in Turnhout krijgt een negatieve evaluatie. (bron)
Dit schiet de bazen van de organisatie Markt Events blijkbaar in het verkeerde keelgat.
Verwijten van het stadsbestuur
Neen, het is geen kwestie van de organisatoren "een concept door de strot te willen duwen"
het is een poging om de essentie van het gebeuren te redden.
Wat eerst is begonnen als een feeërieke ijspiste, die allen de kans gaf om te schaatsen in de winter in een luisterrijk decor, geflankeerd met enkele houten chaletjes waar je iets kon drinken is stilaan verworden tot een verzameling van drinkgelegenheden, geflankeerd door een ordinaire kermis en ergens weggemoffeld ..... nog een kerststal..
zie eerder bericht
Dus petje af voor het stadsbestuur in deze kwestie, hopelijk laten de bestuurders zich niet chanteren. Nu eens zien hoe krachtdadig ze zijn....
Dit schiet de bazen van de organisatie Markt Events blijkbaar in het verkeerde keelgat.
Verwijten van het stadsbestuur
- een ondoorzichtige boekhouding
- niet nageleefde afspraken ivm EHBO post
- gebrek aan kerstsfeer
- nauwelijks klachten
- boekhouding is duidelijk
- de stad heeft 10000 euro voor extra beveiligingskosten nog niet betaald
- tent schuift twintig meter op, zodat kerststal meer ruimte krijgt
- geen ijspiste meer omdat deze met verlies draaide
- dreigt uit te wijken
- schermt met sponsoring van plaatselijke clubs
- Wel is het zo dat de laatste jaren het commerciële aspect meer en meer op de voorgrond is getreden. De kerststal is stilaan verdrongen en stond het laatste jaar tegen de rug van de grote tent.
- Dat nu de ijspiste nog wordt wegbezuinigd, geeft het laatste linkje met de kerst en de winter de doodsteek.
- drinken aan standjes van verenigingen...
Neen, het is geen kwestie van de organisatoren "een concept door de strot te willen duwen"
het is een poging om de essentie van het gebeuren te redden.
Wat eerst is begonnen als een feeërieke ijspiste, die allen de kans gaf om te schaatsen in de winter in een luisterrijk decor, geflankeerd met enkele houten chaletjes waar je iets kon drinken is stilaan verworden tot een verzameling van drinkgelegenheden, geflankeerd door een ordinaire kermis en ergens weggemoffeld ..... nog een kerststal..
zie eerder bericht
Dus petje af voor het stadsbestuur in deze kwestie, hopelijk laten de bestuurders zich niet chanteren. Nu eens zien hoe krachtdadig ze zijn....
woensdag 6 april 2016
Wedden dat....
Even over de ijspiste
De huidige uitbaters van de ijspiste in de Otterstraat hebben laten weten dat ze stoppen met de uitbating. Blijkbaar zijn de kosten te hoog geworden en hebben ze niet het geld om bijkomend te investeren in de nodige isolatie.
De eigenaar heeft in een krantenartikel laten weten dat hij voorlopig niet van plan is de site te verkopen.
Intussen is de stad op zoek naar alternatieve locaties, omdat o.a. de ijshockey en enkele kunstschaatsers een piste nodig hebben. Een mogelijke piste die bewandeld wordt is de bouw van een nieuwe hal op de site van het vroegere Frac, aan de Slachthuisstraat.
Wat me eigenaardig lijkt is dat
er zoveel kosten gepaard gaan met een degelijker isolatie? De hal is gemaakt met grote houten gebinten, waar gemakkelijk een dikke laag isolatie aan kan bevestigd worden.
Als de eigenaar dit niet kan betalen, dan kan evt de federatie bijspringen... dit zal in elk geval toch goedkoper zijn dan de bouw van een nieuwe hal.
Laten we even wedden dat spelen...
De huidige uitbaters van de ijspiste in de Otterstraat hebben laten weten dat ze stoppen met de uitbating. Blijkbaar zijn de kosten te hoog geworden en hebben ze niet het geld om bijkomend te investeren in de nodige isolatie.
De eigenaar heeft in een krantenartikel laten weten dat hij voorlopig niet van plan is de site te verkopen.
Intussen is de stad op zoek naar alternatieve locaties, omdat o.a. de ijshockey en enkele kunstschaatsers een piste nodig hebben. Een mogelijke piste die bewandeld wordt is de bouw van een nieuwe hal op de site van het vroegere Frac, aan de Slachthuisstraat.
Wat me eigenaardig lijkt is dat
er zoveel kosten gepaard gaan met een degelijker isolatie? De hal is gemaakt met grote houten gebinten, waar gemakkelijk een dikke laag isolatie aan kan bevestigd worden.
Als de eigenaar dit niet kan betalen, dan kan evt de federatie bijspringen... dit zal in elk geval toch goedkoper zijn dan de bouw van een nieuwe hal.
Laten we even wedden dat spelen...
- Wedden dat binnen enkele jaren de plaats waar nu de ijspiste in de Otterstraat zich bevindt, verkocht zal worden aan een projectontwikkelaar die er het zoveelste woonproject neerpoot? Tot eer en vooral tot voordeel van de huidige eigenaars.
- Wedden dat, als de piste er op de Frac komt, de omliggende bosjes geen lang leven meer zijn beschoren? De vraag naar extra ruimte voor parking enz. zal het omliggende groen binnen de kortste keren aantasten.
vrijdag 25 maart 2016
Oproep aan hondenbaasjes
Stel je eens voor
Je kunt niet anders doen dan met je neus bijna over de grond lopen... op zoek naar drollen. Weg het onbekommerd wandelen of fietsen; weg het onbekommerd spelen.
Allemaal niet plezant... de honden kunnen er niet aan doen, maar de baasjes zouden beter moeten weten. In plaats van de shit van hun dier op te ruimen, laten ze dit gewoon overal maar liggen. Ze denken daarbij alleen maar aan zichzelf, denken niet aan de gevolgen dit gedrag voor anderen heeft.
Ik vraag me af hoe zij zouden reageren als er een grote drol bij hen op de stoep belandt, of bij hen in de tuin...?
Veel baasjes ruimen plichtbewust de stront van hun dieren op, maar de drie procent die er zich niets van aantrekt verpest het voor heel wat medeburgers, ook andere hondenbezitters. Want als je enkele van voorgaande gevallen tegenkomt, dan ga je elke hondenbezitter scheef aankijken.
Het gaat zelfs zo ver dat degenen die de shit laten liggen, zelfs verhinderen dat anderen hun plicht wel willen nakomen. Er zijn in de stad steeds minder groene plekjes waar honden hun behoeften kunnen doen. Op deze plekjes worden zoveel stronten achtergelaten, dat je zelf moet laveren tussen dit mijnenveld om de shit van je eigen hond op te kuisen. (foto202)
Waar ik ook niet bij kan: een stront midden op het wandelpad, nog geen tien meter van een droldropper...(foto204)
Oproep
Dus een oproep aan de baasjes van de honden:
kuis verdomme de shit van je dier op!!
Zoals in één van de straten in de buurt al jaren voor het raam hangt:
we houden van je hond, maar niet van zijn stront. (foto352)
Het wordt tijd dat de baasjes zichzelf eens wat opvoeden.
Hou eens rekening met andere mensen....
Openbaar domein
Het openbaar domein, de publiek toegankelijke ruimte (parken, openbare tuintjes, voetpaden en straten, pleintjes, zandwegen, bossen, bermen, aanplantingen, nz..) , wordt vaak gezien als een plek die "van niemand is". Dit is grondig fout. Het is een plek die van iedereen is. Zeker in onze druk bewoonde streken, heb je veel kans dat je er zelf wel eens gebruik van maakt. We zouden er dankbaar voor moeten zijn dat ze er nog is en dat we ze mogen gebruiken. Iedereen zou deze ruimte moeten respecteren in plaats van ze te vernietigen of te vervuilen. Want als je de openbare ruimte vernietigt, dan draait iedereen, de gemeenschap ervoor op. Als je de openbare ruimte vervuilt, dan gaat dit ten koste van het gebruik ervan door de andere gebruikers.
(Tussen haakjes: ik heb zelf een hond, hou erg veel van honden, ga een drietal keer per dag samen met mijn hond uit wandelen... en heb altijd een rolletje zakjes bij om de shit op te ruimen. De keren dat ik na de wandeling van mijn schoenzolen de stront van andere honden mocht vegen zijn al lang niet meer op één hand te tellen)
- je hebt enkele uren vrij en je gaat enkele kilometers lopen, maar na enkele honderden meters trap je in de hondenstront... met veel moeite maak je de zolen van je loopschoen weer proper, intussen de honden verwensend die je dit hebben gelapt
- het wordt stilaan beter weer, je gaat fietsen en je rijdt in een hondendrol... vloekend maak je je fietswiel proper
- je gaat wandelen (winkelend, rustig, ontspannend, romantisch, gehaast, gericht of .....), alleen of met kinderen of kleinkinderen... en je trapt in de hondenshit, of je kind of kleinkind loopt erin...
- je komt 's morgens monter je voordeur uit en wat zie je? een fantastische drol midden op het voetpad, vlak voor je raam. Er zit niets anders op dan de vuiligheid op te kuisen.
- je laat je kind spelen in een stukje groen dat er nog rest, maar na enkele minuten komt het terug met bevuilde klederen, het heeft in de stront gelegen
Je kunt niet anders doen dan met je neus bijna over de grond lopen... op zoek naar drollen. Weg het onbekommerd wandelen of fietsen; weg het onbekommerd spelen.
Allemaal niet plezant... de honden kunnen er niet aan doen, maar de baasjes zouden beter moeten weten. In plaats van de shit van hun dier op te ruimen, laten ze dit gewoon overal maar liggen. Ze denken daarbij alleen maar aan zichzelf, denken niet aan de gevolgen dit gedrag voor anderen heeft.
Ik vraag me af hoe zij zouden reageren als er een grote drol bij hen op de stoep belandt, of bij hen in de tuin...?
Veel baasjes ruimen plichtbewust de stront van hun dieren op, maar de drie procent die er zich niets van aantrekt verpest het voor heel wat medeburgers, ook andere hondenbezitters. Want als je enkele van voorgaande gevallen tegenkomt, dan ga je elke hondenbezitter scheef aankijken.
Het gaat zelfs zo ver dat degenen die de shit laten liggen, zelfs verhinderen dat anderen hun plicht wel willen nakomen. Er zijn in de stad steeds minder groene plekjes waar honden hun behoeften kunnen doen. Op deze plekjes worden zoveel stronten achtergelaten, dat je zelf moet laveren tussen dit mijnenveld om de shit van je eigen hond op te kuisen. (foto202)
Waar ik ook niet bij kan: een stront midden op het wandelpad, nog geen tien meter van een droldropper...(foto204)
Oproep
Dus een oproep aan de baasjes van de honden:
kuis verdomme de shit van je dier op!!
Zoals in één van de straten in de buurt al jaren voor het raam hangt:
we houden van je hond, maar niet van zijn stront. (foto352)
Het wordt tijd dat de baasjes zichzelf eens wat opvoeden.
Hou eens rekening met andere mensen....
Openbaar domein
Het openbaar domein, de publiek toegankelijke ruimte (parken, openbare tuintjes, voetpaden en straten, pleintjes, zandwegen, bossen, bermen, aanplantingen, nz..) , wordt vaak gezien als een plek die "van niemand is". Dit is grondig fout. Het is een plek die van iedereen is. Zeker in onze druk bewoonde streken, heb je veel kans dat je er zelf wel eens gebruik van maakt. We zouden er dankbaar voor moeten zijn dat ze er nog is en dat we ze mogen gebruiken. Iedereen zou deze ruimte moeten respecteren in plaats van ze te vernietigen of te vervuilen. Want als je de openbare ruimte vernietigt, dan draait iedereen, de gemeenschap ervoor op. Als je de openbare ruimte vervuilt, dan gaat dit ten koste van het gebruik ervan door de andere gebruikers.
(Tussen haakjes: ik heb zelf een hond, hou erg veel van honden, ga een drietal keer per dag samen met mijn hond uit wandelen... en heb altijd een rolletje zakjes bij om de shit op te ruimen. De keren dat ik na de wandeling van mijn schoenzolen de stront van andere honden mocht vegen zijn al lang niet meer op één hand te tellen)
donderdag 24 maart 2016
Ochtendconcert
Tekens van hoop, geruststelling
Toen ik nog werkte, had ik af en toe nogal vrij harde dagen... Als ik na zo'n dag 's morgens de deur verliet via mijn tuin, werd ik altijd verwelkomd door een merel, die in het topje van een krulwilg zijn prachtig deuntje floot. En dan wist ik... ook deze dag zou ik nog wel doorkomen. Dit is natuurlijk gewoon zelfbeïnvloeding, een soort bijgeloof... maar het gaf me houvast, stelde me gerust.. Tot op een dag de boom er niet meer stond.. de buurman vond dat hij hinderde. Dus: weg merel, weg prachtige melodie. Geen nood, zei men me, de boom schiet toch nog wel terug op. Nu, twee jaar later, zijn er inderdaad enkele scheuten, maar de boom zal nooit meer een boom worden, binnen tien jaar misschien een struikje.
Van symfonieorkest naar solist
Vaak hoorde ik 's nachts ook het ochtendconcert van de vogels in de buurt. Het leek wel dat er honderden vogels het beste van zichzelf gaven. Ook het ochtendconcert was tot hiertoe voor mij een teken dat alles oke was, dat de omgeving waarin ik woon zo was ingericht dat ook vogels en natuur erin kunnen gedijen. Ook al woon ik juist binnen de stadskern van de stad Turnhout. Verleden nacht hoorde ik het ook weer; rond 5uur. Maar in plaats van een symfonieorkest, was er hoogstens nog sprake van een kamerorkestje. Nog enkele merels probeerden de meubelen te redden. Het blijft natuurlijk erg mooi, want de merel is de virtuoos onder de vogels, maar het volle, het overdonderende was verdwenen. Na een goede vijf minuten hield ook de merel het voor bekeken. Hoe komt dit toch? Een tiental jaren geleden verdween een onbebouwd perceel achter de tuin, verleden jaar werd in de buurt een grote bos bamboe en een haag verwijderd waar zich tientallen mussen ophielden, verschillende percelen die eerst braak lagen zijn bebouwd, daarvoor is o.a. een grote beukenhaag verwijderd, verschillende voortuintjes in de buurt zijn versteend zodat de auto's erop gestald kunnen worden, enkele bomen zijn uitgedaan zowel in tuinen als op percelen om huizen of appartementen op te plaatsen... Ja, hoeveel kan de natuur nog hebben? Blijkbaar is er toch een eerste grens overschreden. De beleidsverantwoordelijken zullen natuurlijk de ogen sluiten, zeggen dat ze er niets aan kunnen doen... want de eigenaars, de bouwheren hebben de touwtjes in handen in de stad. En stilaan leven we in een zielloze stad, ten midden van steen en beton.
zie ook kleine ingrepen... welke gevolgen? want dit is mogelijk één van de gevolgen...
maandag 21 maart 2016
Kleine ingrepen... met welke gevolgen?
Het groen in Turnhout is niet zo dik bezaaid...
Kleine ingrepen
Hier en daar gebeuren kleine ingrepen, op zich nauwelijks zichtbaar... maar toch: welke gevolgen deze hebben voor de vogels in de stad moet toch maar afgewacht worden.
Andere werkzaamheden
Ook andere werkzaamheden kunnen nefast zijn....
Op de Merodelei worden een aantal nieuwe appartementen gezet, waar vroeger de kappersschool is geweest. (foto22)
Spijtig dat het ruige plekje, met verschillende planten en bomen, o.a. budleia, berk en andere soorten, daarvoor moest verdwijnen, want het trok verschillende vlinders en vogels aan. (foto22)Maar soit...
Nu staat er al weken een pomp te draaien om de bodem droog te maken....(foto22) Aan de andere kant van de straat staan de prachtige beuken in de tuin van Horito. Benieuwd hoelang deze het nog gaan volhouden, nu het grondwater wordt weggezogen... (foto23)
Positieve ingrepen
Nog enkele kleine ingrepen, maar nu positief...
Kleine ingrepen
Hier en daar gebeuren kleine ingrepen, op zich nauwelijks zichtbaar... maar toch: welke gevolgen deze hebben voor de vogels in de stad moet toch maar afgewacht worden.
- Tegen een muur van de Priba/Carrefour in de Victoriestraat stond jarenlang een prachtige rij coniferen. Ideale schuilplaats en nestelplaats voor de vogels in de buurt. Nu zijn de coniferen uitgedaan, op de grond werden keurig plaveien gelegd... tegen een nu kale muur. (foto344na)
- Aan de Lokerenkapel (kruispunt Lokerenstraat - Gierle Steenweg) stond een haag met driedubbele rij aanplant van haagbeuk. Een goede uitwijkplaats voor de mussen en mezen die onder de pannen van de kapel een nestje hadden. Tijdens de werken aan de wegen is ineens de haag verdwenen. (foto50voor, foto50na)
- De Ark is een aantal huizen in de Taeymanslaan aan het restaureren. Ook de tuinen en de voortuintjes krijgen een grondige beurt: lees alle beplanting gaat eruit. De voortuintjes worden terug aangelegd. Toch wordt een groot deel ervan versteend, in plaats van het groen alle kansen te geven. (foto351na)
Andere werkzaamheden
Ook andere werkzaamheden kunnen nefast zijn....
Op de Merodelei worden een aantal nieuwe appartementen gezet, waar vroeger de kappersschool is geweest. (foto22)
Spijtig dat het ruige plekje, met verschillende planten en bomen, o.a. budleia, berk en andere soorten, daarvoor moest verdwijnen, want het trok verschillende vlinders en vogels aan. (foto22)Maar soit...
Nu staat er al weken een pomp te draaien om de bodem droog te maken....(foto22) Aan de andere kant van de straat staan de prachtige beuken in de tuin van Horito. Benieuwd hoelang deze het nog gaan volhouden, nu het grondwater wordt weggezogen... (foto23)
Positieve ingrepen
Nog enkele kleine ingrepen, maar nu positief...
- Op de Heizijdse velden heeft de stad een avontuurlijk speelpleintje aangelegd. Naast een waterpartij met riet, is er een mini-bosje aangeplant. Daarin staan verschillende takkenhutten. Hier kunnen de kinderen zich een tijdelijk een eigen plekje bemachtigen... echt tof. (foto343)
- Een beetje verder is er enkele jaren geleden een bos gerooid. Toch heeft men de moeite gedaan dit perceel terug aan te planten. Oke... (foto253voor, foto253na)
dinsdag 9 februari 2016
Stokts Plein: de plannen zijn er...
Het is zover... De bekendmaking van het project Stokt Plein van de Ark zijn geafficheerd. (foto1) Hiermee komt het project in zijn laatste stappen voor de uitvoering ervan. Een maand kan men de plannen gaan inkijken in het stadhuis.
Een kritische blik
Op het eerste gezicht is er weinig aan de hand, heeft men het groen ontzien, de ingrepen beperkt gehouden... maar als men iets verder kijkt dan... zijn deze plannen
·
overbodig
o
De huizen die worden afgebroken zijn nog in
goede staat.
o
Een straat verder worden huizen van hetzelfde
type opgemaakt, grondig gerenoveerd.
·
een verspilling van gemeenschapsgelden
o
Het buurthuis is nog niet zo lang gerenoveerd,
hoeveel geld is hier naartoe gegaan? Het wordt nu gewoon afgebroken.
o
De af te breken huizen zijn ook deels
gerenoveerd: nieuwe verwarming, nieuwe buitenramen en -deuren, nieuwe
toiletten… allemaal weggegooid geld (foto1).
o
Als renoveren niet meer rendabel is, waarom dan
een straat verder nog wel woningen renoveren?
·
een bedreiging voor de eenvormigheid van de wijk
o
Een groot deel van de wijk afbreken mag, een dak
verhogen om beter te kunnen isoleren mag niet.
o
Het uitzicht van de wijk wordt grondig
verstoord.
·
een bedreiging voor het natuurlijk leven in de
wijk
o
De voortuintjes worden vernietigd, achteraf wel
terug aangelegd, maar zijn nu een toevlucht voor de vogels, achteraf veel
minder.
o Het groen stukje voor de haag aan de fitness verdwijnt en wordt voetpad, zodat ervoor parkeerplaatsen kunnen worden aangelegd (foto1).
o
Het is te hopen dat de grote bomen, die nu aan de
garages staan, het oppompen van het grondwater voor de werken zullen overleven. .
o
De voortuintjes, de stukje groen, de hagen… het
zijn allemaal elementen die het vogelleven in onze wijk een kans geven. Als je
daaraan morrelt dan kan het hele systeem in elkaar storten.
However.... Langs de andere kant bekeken.....
- De Ark probeert de aanwezige ruimte zo efficiënt mogelijk te benutten. Door het dwars plaatsen van de woonblokken en het onderverdelen van sommige woningen in twee woonlagen kunnen ze het aantal woongelegenheden uitbreiden. Bovendien scheppen ze zo de gelegenheid om kleinere gezinnen te huisvesten of eenmanswoningen te creëren. Dit maakt dat meer mensen in de bestaande woningen kunnen blijven wonen. Want volgens de nieuwe richtlijnen van de Vlaamse Overheid mag men niet in te grote woningen blijven.
- De Ark heeft ook wel maatregelen genomen om het plein maximaal te behouden en de bomen te sparen. De stad heeft hier gezorgd dat het openbaar domein niet aangetast wordt.
- De integratie van de bestaande koopwoningen is verzekerd. Door het maken van een grote dakkapel kunnen de duplexwoningen zonder veel storing met de woningen die blijven staan worden aangesloten.
De grootste klappen zullen opgevangen moeten worden door de vogels in de buurt.
- al jaren worden steeds meer voortuintjes vol gelegd met tegels
- de Ark is in verschillende straten de huizen aan het renoveren en ook de tuinen aan het "opschonen", alle braakliggende bouwplaatsen zijn intussen ingenomen door huizen of appartementen,
- verschillende hoge bomen zijn in de buurt gesneuveld ....
- sneuvelt een strook groen langs de de grote haag aan de Hertoginstraat,
- idem voor de grote haag langs de Brugstraat,
- de tuintjes van de huizen zullen er ook aangaan, zeker voorlopig en waarschijnlijk definitief.
woensdag 27 januari 2016
Heimwee naar het bezemklokje...
Het bezemklokje in vroegere tijden
Het Bezemklokje is bij sommige Turnhoutenaren bekend als één van de heemkundige kringen die onze stad rijk is. Op de website is een oude foto te zien, die verwijst naar de herkomst van de naam van de vereniging.
Het bezemklokje was de beiaardklok in de Sint-Pieterskerk die in de Franse Tijd elke zaterdagmiddag werd geluid. Dan kwamen de vrouwen op straat om hun stoep te vegen. Een diender keek nauwlettend toe. (bron)
Heel wat anders dan vandaag...
De toestand nu
Blijkbaar zijn veel mensen vergeten dat ze de plicht hebben het voetpad voor hun huis proper te houden. Men vergeet de stoepen te vegen. Nog erger is het gesteld met het reinigen van de afvoergoten. Op sommige plaatsen hoopt het vuilnis en de bladeren zich op en dreigt de riooltjes te verstoppen. Geregeld komt de veegmachine van de stad wel eens langsgereden, maar er zijn toch steeds plaatsen waar deze niet goed bij kan komen.
Nu ben ik een grote hondenliefhebber en ik ga dagelijks twee tot drie keer met mijn viervoeter wandelen. Toch erger ik me aan de hondenstront, die je overal kunt vinden... je moet er zelfs geen moeite voor doen, want zonder dat je het weet hangt hij onder je schoenen te stinken. Dat mensen niet het elementair fatsoen hebben de uitwerpselen van hun huisdier op te rapen en mee te nemen...
Op verschillende openbare plaatsen en langs sommige straten vind je maandenlang hetzelfde vuil: blikjes, papier, plastic, ... Op het Robsonplein lag zelfs maandenlang een vuil onderbroek vlak naast het paardje waar de kinderen verondersteld werden op te spelen. In de Gasthuisstraat en aan de Nieuwe Kaai reinigt men de straten dagelijks, in de wijken van de stad ligt het vuil maandenlang zonder dat er geruimd wordt.
Horito: een nieuw vuilnisbelt
Het domein van Horito staat wel open voor de buurt, wat zeker een positief gegeven is. Maar toch wordt hier misbruik van gemaakt. Mensen deponeren hun vuilnis in plastic zakjes aan de rand van het domein (foto23). Degenen die aan de bus wachten, doen geen moeite hun afval in de afvalbak te werpen (foto23). Over het hele domein ligt plastic en blikjes verspreid... een deel van mensen buiten de school waarschijnlijk, maar ook van de leerlingen van de school zelf. (foto23) Soms kan men de weg die de leerlingen afleggen naar de broodjeszaken aan de Nieuwe Kaai mooi volgen via het afval dat ze achterlaten. Dus ook sensibilisering van de leerlingen is essentieel; waarom hen niet in een beurtrol inschakelen om de school en de omgeving proper te houden? Tegelijkertijd is het belangrijk dat de school probeert het domein proper te houden, want vuilnis trekt ander vuilnis aan...
Heimwee naar vroeger?
Al met al... heb ik dus heimwee naar de tijd van het bezemklokje; waar iedereen de verantwoordelijkheid op zich nam om zijn leefomgeving proper te houden, vrij van vuilnis (alhoewel dit ook wel een geïdealiseerd beeld zal zijn....) en ook op zijn verantwoordelijkheid inzake werd gewezen. Mensen zouden zich bewust moeten zijn van de impact die zwerfvuil heeft op de leefomgeving en op het welbevinden van andere mensen.
Het Bezemklokje is bij sommige Turnhoutenaren bekend als één van de heemkundige kringen die onze stad rijk is. Op de website is een oude foto te zien, die verwijst naar de herkomst van de naam van de vereniging.
Het bezemklokje was de beiaardklok in de Sint-Pieterskerk die in de Franse Tijd elke zaterdagmiddag werd geluid. Dan kwamen de vrouwen op straat om hun stoep te vegen. Een diender keek nauwlettend toe. (bron)
Heel wat anders dan vandaag...
De toestand nu
Blijkbaar zijn veel mensen vergeten dat ze de plicht hebben het voetpad voor hun huis proper te houden. Men vergeet de stoepen te vegen. Nog erger is het gesteld met het reinigen van de afvoergoten. Op sommige plaatsen hoopt het vuilnis en de bladeren zich op en dreigt de riooltjes te verstoppen. Geregeld komt de veegmachine van de stad wel eens langsgereden, maar er zijn toch steeds plaatsen waar deze niet goed bij kan komen.
Nu ben ik een grote hondenliefhebber en ik ga dagelijks twee tot drie keer met mijn viervoeter wandelen. Toch erger ik me aan de hondenstront, die je overal kunt vinden... je moet er zelfs geen moeite voor doen, want zonder dat je het weet hangt hij onder je schoenen te stinken. Dat mensen niet het elementair fatsoen hebben de uitwerpselen van hun huisdier op te rapen en mee te nemen...
Op verschillende openbare plaatsen en langs sommige straten vind je maandenlang hetzelfde vuil: blikjes, papier, plastic, ... Op het Robsonplein lag zelfs maandenlang een vuil onderbroek vlak naast het paardje waar de kinderen verondersteld werden op te spelen. In de Gasthuisstraat en aan de Nieuwe Kaai reinigt men de straten dagelijks, in de wijken van de stad ligt het vuil maandenlang zonder dat er geruimd wordt.
Horito: een nieuw vuilnisbelt
Het domein van Horito staat wel open voor de buurt, wat zeker een positief gegeven is. Maar toch wordt hier misbruik van gemaakt. Mensen deponeren hun vuilnis in plastic zakjes aan de rand van het domein (foto23). Degenen die aan de bus wachten, doen geen moeite hun afval in de afvalbak te werpen (foto23). Over het hele domein ligt plastic en blikjes verspreid... een deel van mensen buiten de school waarschijnlijk, maar ook van de leerlingen van de school zelf. (foto23) Soms kan men de weg die de leerlingen afleggen naar de broodjeszaken aan de Nieuwe Kaai mooi volgen via het afval dat ze achterlaten. Dus ook sensibilisering van de leerlingen is essentieel; waarom hen niet in een beurtrol inschakelen om de school en de omgeving proper te houden? Tegelijkertijd is het belangrijk dat de school probeert het domein proper te houden, want vuilnis trekt ander vuilnis aan...
Heimwee naar vroeger?
Al met al... heb ik dus heimwee naar de tijd van het bezemklokje; waar iedereen de verantwoordelijkheid op zich nam om zijn leefomgeving proper te houden, vrij van vuilnis (alhoewel dit ook wel een geïdealiseerd beeld zal zijn....) en ook op zijn verantwoordelijkheid inzake werd gewezen. Mensen zouden zich bewust moeten zijn van de impact die zwerfvuil heeft op de leefomgeving en op het welbevinden van andere mensen.
40+30+24+18+x+y=?
minimaal 112
Zoveel nieuw geplande appartementen kwamen op 1 vergadering van commissie 4 van de stad Turnhout aan bod.
Het gaat hard, het gaat steeds sneller met de bouwwoede in Turnhout.
Op een aantal projecten werd verder stilgestaan.
De Kwakkelstraat; tegenover de firma Baeken... (foto337voor)
Hier komen dus 30 appartementen, een huis wordt hiervoor afgebroken.
De betrokken diensten proberen hier te zorgen voor
Ook hier proberen de betrokken stadsdiensten te zorgen voor iets extra voor de gemeenschap:
Toch blijft men maar bouwen in gebieden die hiervoor minder geschikt zijn. Men heeft blijkbaar nog steeds niets geleerd van het débacle van het zwembad in het Stadspark.
De opstart van deze verkaveling is zeer verontrustend. Schorvoort werd tot hiertoe voorgesteld als een Masterplan, dat op lange termijn de ontwikkeling zou sturen. Maar het treedt nu al in een eerste fase in uitvoering; en dit terwijl het ander groot project in het Noorden (de Heizijdse velden) nog maar amper is opgestart (foto12, foto12).
En het bestuur van Turnhout...
kan enkel aan de zijlijn staan en ernaar kijken.
De commissie vier (meerderheid en oppositie) buigt zich enkel over het openbaar domein, de rest wordt besproken en beoordeeld in het schepencollege (enkel de meerderheid).
De gewestplannen sturen de ontwikkelingen. Door het vrijgeven van woonuitbreidingsgebieden heeft het bestuur de voorbije jaren de deur wijd open gezet voor bouwontwikkelingen in de open ruimte. Daarop springen bouwpromotoren die gronden opkopen en de rest kan men niet meer tegenhouden... Zij zijn het die het voor het zeggen hebben in ruimtelijke ordening, zij zijn het die bepalen hoe onze stad en het omringende landschap eruit gaat zien.
Het stadsbestuur kan enkel nog wat morrelen in de marge ... om toch enkele waardevolle elementen in de inrichting te verkrijgen.
En zo verdwijnen stilaan alle nog open gebieden en terreintjes, zowel in als buiten de stadskern.
Een klein informeel gesprekje na de vergadering:
Zoveel nieuw geplande appartementen kwamen op 1 vergadering van commissie 4 van de stad Turnhout aan bod.
- Rubensstraat 40 appartementen
- Kwakkelstraat 30 appartementen
- langs Jubileumlaan 24 + 18 appartementen (foto133 voor)
- Kasteelloop (foto55voor)
- Lokerenstraat (kleine inbreiding aan Kazerne)
Het gaat hard, het gaat steeds sneller met de bouwwoede in Turnhout.
Op een aantal projecten werd verder stilgestaan.
De Kwakkelstraat; tegenover de firma Baeken... (foto337voor)
Hier komen dus 30 appartementen, een huis wordt hiervoor afgebroken.
De betrokken diensten proberen hier te zorgen voor
- een verkeersgeleiding die de auto's zo vlug mogelijk onder de grond stuurt
- zodat er een openbaar toegankelijk plein gecreëerd wordt
- een ontsluiting van de omliggende hoven
- en probeert het openbare domein meer groen te maken dan in de oorspronkelijke plannen.
Ook hier proberen de betrokken stadsdiensten te zorgen voor iets extra voor de gemeenschap:
- een wegenis met bomen
- een buurtparkje
- een trage weg verbinding naar de Aa
- evt het efficiënt afvoeren van vuilwater
Toch blijft men maar bouwen in gebieden die hiervoor minder geschikt zijn. Men heeft blijkbaar nog steeds niets geleerd van het débacle van het zwembad in het Stadspark.
De opstart van deze verkaveling is zeer verontrustend. Schorvoort werd tot hiertoe voorgesteld als een Masterplan, dat op lange termijn de ontwikkeling zou sturen. Maar het treedt nu al in een eerste fase in uitvoering; en dit terwijl het ander groot project in het Noorden (de Heizijdse velden) nog maar amper is opgestart (foto12, foto12).
En het bestuur van Turnhout...
kan enkel aan de zijlijn staan en ernaar kijken.
De commissie vier (meerderheid en oppositie) buigt zich enkel over het openbaar domein, de rest wordt besproken en beoordeeld in het schepencollege (enkel de meerderheid).
De gewestplannen sturen de ontwikkelingen. Door het vrijgeven van woonuitbreidingsgebieden heeft het bestuur de voorbije jaren de deur wijd open gezet voor bouwontwikkelingen in de open ruimte. Daarop springen bouwpromotoren die gronden opkopen en de rest kan men niet meer tegenhouden... Zij zijn het die het voor het zeggen hebben in ruimtelijke ordening, zij zijn het die bepalen hoe onze stad en het omringende landschap eruit gaat zien.
Het stadsbestuur kan enkel nog wat morrelen in de marge ... om toch enkele waardevolle elementen in de inrichting te verkrijgen.
En zo verdwijnen stilaan alle nog open gebieden en terreintjes, zowel in als buiten de stadskern.
Een klein informeel gesprekje na de vergadering:
- Wie gaat het stoppen? Niemand.
- Waarom? Er is geld mee te verdienen.
- Wie gaat hiervan de dupe zijn? Mensen met weinig of geen geld.
zaterdag 23 januari 2016
Wat is er nog over van Slim Turnhout
De Kempen, laboratorium van de zorginnovatie. (bron)
In Turnhout, Geel én Herentals wordt hard gewerkt aan zorginnovatie. Die kan een hefboom zijn voor de tewerkstelling in de Kempen .
Slim Turnhout: innovatiecentrum zorg?
Maar wat heeft dit te maken met Slim Turnhout, het project aan het Station, op de vroegere terreinen van Atelfond en Foresco?
Er werd destijds een innovatiepact gesloten met de ambitie om Turnhout te laten uitgroeien tot zorgstad. De stationsomgeving zou uitgroeien tot een kenniscentrum rond zorg. Wat dat juist betekende leek me toen ook al heel vaag, en een zoveelste vlagje om de boel verkaveld te krijgen zonder veel tegenstand en er de zoveelste woonkern in de stad van te maken.
Wat blijft ervan over?
Slim Turnhout: innovatie energie?
Een tweede grote ambitie van "Slim Turnhout" was de energievoorziening. Het opboren van warm water op grote diepte zal een succes worden: tientallen centrales, duizenden gezinnen van energie voorzien, tewerkstelling voor honderden mensen.... Intussen zijn de proefboringen in Dessel voltooid.
Wat is er nog over van Slim Turnhout?
en .... de winnaar is? De projectontwikkelaars natuurlijk, ook wel de stad die weeral een stapje dichter is bij het behalen van het streefcijfer van inwoners.
en de verliezer is? De inwoners van deze stad; omdat één van de weinig mogelijkheden die nog restten om een centrale groene zone weeral ingepalmd wordt door bewoning.
In Turnhout, Geel én Herentals wordt hard gewerkt aan zorginnovatie. Die kan een hefboom zijn voor de tewerkstelling in de Kempen .
- In Herentals kreeg het postrevalidatiecentrum zopas een officiële erkenning, met inschakeling van staprobots.
- In Geel is er Mobilab, een onderzoekscentrum.
- In de omgeving van Turnhout heb je natuurlijk Janssen.
Slim Turnhout: innovatiecentrum zorg?
Maar wat heeft dit te maken met Slim Turnhout, het project aan het Station, op de vroegere terreinen van Atelfond en Foresco?
Er werd destijds een innovatiepact gesloten met de ambitie om Turnhout te laten uitgroeien tot zorgstad. De stationsomgeving zou uitgroeien tot een kenniscentrum rond zorg. Wat dat juist betekende leek me toen ook al heel vaag, en een zoveelste vlagje om de boel verkaveld te krijgen zonder veel tegenstand en er de zoveelste woonkern in de stad van te maken.
Wat blijft ervan over?
- De intentie om er een unieke zorgomgeving van te maken, is er nog.
- Het zal een vindplaats zijn voor mensen die toetreden tot testpanels?
- Misschien dat Licalab er een demoruimte gaat installeren voor mensen die zorgtechnologieën willen uittesten of er vragen rond hebben?
Slim Turnhout: innovatie energie?
Een tweede grote ambitie van "Slim Turnhout" was de energievoorziening. Het opboren van warm water op grote diepte zal een succes worden: tientallen centrales, duizenden gezinnen van energie voorzien, tewerkstelling voor honderden mensen.... Intussen zijn de proefboringen in Dessel voltooid.
- Toch zal het nog tot 2050 duren eer het project ten volle wordt ontplooid.
- Slim Turnhout zal intussen verwarmd worden met pellets. Of deze vorm van energie echt zo groen is daar hebben we onze vraagtekens bij...
- En of het project inderdaad technisch haalbaar zal zijn en ook nog eens economisch rendabel zal zijn, daar hebben we nog meer vraagtekens bij.
Wat is er nog over van Slim Turnhout?
en .... de winnaar is? De projectontwikkelaars natuurlijk, ook wel de stad die weeral een stapje dichter is bij het behalen van het streefcijfer van inwoners.
en de verliezer is? De inwoners van deze stad; omdat één van de weinig mogelijkheden die nog restten om een centrale groene zone weeral ingepalmd wordt door bewoning.
zondag 17 januari 2016
Eerst zien...
De reconversie van de Splichalsite gaat van start (bron). Tegen 2019 moeten daar honderd woningen verrijzen. Er wordt heel wat afgebouwd in Turnhout geeft men toe, maar toch gaan de bouwprojecten gewoon door. Benieuwd wie er ooit op tijd op de rem gaat staan... en als dit wat laat gebeurt wie ervan de gevolgen gaat dragen... Maar kom... dus een zoveelste woonproject in Turnhout, want men moet koste wat kost zijn positie als centrumstad en de bijhorende centjes verdedigen.
Volgens Landgoed Development zal men de nodige kopers wel vinden, want het wordt een "toonaangevende wijk" op enkele stappen van het centrum. Hoe dit toonaangevende bereikt gaat worden, wordt verder in het artikel niet verder onderbouwd, alleen de begrippen duurzaamheid en hoogwaardige isolatie vallen nog een keer. En ... de prijzen zijn scherp; de afwerking hoogwaardig... Nu is dit geen nieuws, want dit horen we elke keer. Vraag is dan? Hoe komt het dat andere projecten dan blijkbaar duurder zijn? Waar gaat de extra winst naar toe? Hoe komt het dat de prijs van de appartementen toch steeds maar blijft stijgen.... Of wordt er toch bespaard op de afwerking.
Nog twee eigen kenmerken van het project:
Volgens Landgoed Development zal men de nodige kopers wel vinden, want het wordt een "toonaangevende wijk" op enkele stappen van het centrum. Hoe dit toonaangevende bereikt gaat worden, wordt verder in het artikel niet verder onderbouwd, alleen de begrippen duurzaamheid en hoogwaardige isolatie vallen nog een keer. En ... de prijzen zijn scherp; de afwerking hoogwaardig... Nu is dit geen nieuws, want dit horen we elke keer. Vraag is dan? Hoe komt het dat andere projecten dan blijkbaar duurder zijn? Waar gaat de extra winst naar toe? Hoe komt het dat de prijs van de appartementen toch steeds maar blijft stijgen.... Of wordt er toch bespaard op de afwerking.
Nog twee eigen kenmerken van het project:
- Er wordt een servicepunt voorzien waar de bewoners terecht kunnen. In de aanvangsfase zelfs gratis. Vraag is wat ermee gaat gebeuren en hoeveel dit gaat kosten als de "gratis" periode verstreken is. Blijkbaar is niets gratis in het leven... zoals de politiek ons recent geleerd heeft.
- Het kruispunt met de Smiskensstraat en de Apostoliekenstraat wordt heraangelegd en er wordt een plein met veel groen gecreëerd in de Smiskensstraat. We zullen zien... wat is veel groen? Voorspelling: een paar plantenbakjes en een eenzaam boompje...
vrijdag 15 januari 2016
Een andere versie van de guerilla-waarheid
Een eerder berichtje ging over de guerilla-boomplantactie in Herselt. Dit bericht was gebaseerd op een item in het Eén-journaal en het aansluitend artikel in Gazet van Antwerpen. In het bericht gaf ik mijn steun aan de actie en sprak mijn bezorgdheid uit over het bosbeleid van Natuurpunt.
Op de site van Natuurpunt vond ik een andere versie van de waarheid.
De bomen, die door de actievoerders werden aangeplant, waren 313 elzen, 3 okkernoot, 1 es. Hiermee zal op een andere plaats 0.13 hectare worden bebost.
Mensen van natuurbeheer wijzen erop dat
Dit belet niet dat mijn bezorgdheid voor het in stand houden van voldoende bossen blijft...
Op de site van Natuurpunt vond ik een andere versie van de waarheid.
- Op het betreffende perceel stond eerder geen bos. Het was een natte maïsakker, dat werd omgevormd tot een ven. Omdat het gebied grote delen van het jaar onder water wordt gezet, hebben de aangeplante bomen weinig overlevingskansen daar.
- Het gebied was eerst privé; nu is het opengesteld voor wandelaars, mountainbikers enz.
- Door de beheerwerken is het gebied een afwisselend en ecologisch rijk landschap geworden.
- 70% van het gebied is bos, en zal dat ook blijven.
- Op de Weefberg in Averbode heeft de vereniging korte tijd geleden 2500 bomen geplant.
De bomen, die door de actievoerders werden aangeplant, waren 313 elzen, 3 okkernoot, 1 es. Hiermee zal op een andere plaats 0.13 hectare worden bebost.
Mensen van natuurbeheer wijzen erop dat
- het elders aanplanten van bomen ter compensatie voor bossen die worden gerooid, vaak geen oplossing bieden. Een bos is een ecosysteem, niet een verzameling van bomen. In die zin is het vaak beter om terreinen spontaan te laten verbossen, dan specifiek bomen aan te planten.
- het niet de opdracht van Natuurpunt is om maatschappelijke problemen op te lossen, of zelfs mee te helpen oplossen. Het fijn stof, de CO2-uitlaat moet via andere maatregelen bestreden worden. Natuurpunt heeft als belangrijk doel het bevorderen van de biodiversiteit in ons landschap, niet het tegengaan van fijn stof of bevorderen van zuurstof in de atmosfeer.
- Natuurpunt vanaf 2008 een bosbalans bijhoudt. Hierin maakt men de rekening van de organisatie: hoeveel bos is er weggegaan en hoeveel is er bijgekomen in de gebieden die de vereniging beheert. Het is wel spijtig dat deze balans niet op de website is te vinden...
Dit belet niet dat mijn bezorgdheid voor het in stand houden van voldoende bossen blijft...
zondag 27 december 2015
Steun voor guerilla?
Lees zeker ook het bericht: een andere versie van de guerilla-waarheid
Boomplant-guerilla
Het haalde zelfs het Journaal op Eén : actievoerders plantten inheemse soorten bomen op een terrein in Herselt dat Natuurpunt had ontbost (400ha) om er te proberen heide van te maken. Na meer dan drie jaar is er nog niet veel heide te bespeuren en is het een grote zandvlakte. Dus besloot de actiegroep er zonder toestemming van Natuurpunt om opnieuw bomen te planten.
Reactie van Natuurpunt in GvA (bron)
-het perceel was geen bos, wel ongebruikte landbouwgrond
-Natuurpunt de grootste ontbosser van Vlaanderen?
daarover bestaan geen cijfers
we rooien soms dennen-en populierenbossen, maar vervangen die door meer inheemse soorten
-het was eenéénmansactie van iemand die alleen de bedoeling had Natuurpunt te beschadigen
Steun voor de guerilla?
In elk geval spreekt één van beide partijen niet de waarheid: wat was het nu? onbebouwde landbouwgrond of bos... ??? Vogelliefhebbers wijzen er telkens op dat vogels niet voldoende eten meer vinden wegens de massale aanplant van mais. Dus als het landbouwgrond was: waarom niet de oude teelten tarwe, rogge, enz. in ere herstellen? In elk geval is het zo dat op andere plaatsen, zeker in de streek van Turnhout, Natuurpunt wel degelijk grote percelen ontbost. Dat het een éénmansactie zou zijn.... dan moet u dit blogje maar eens verder lezen... hij staat niet alleen, ik sta niet alleen. Dus de reactie vond ik eerder aan de zwakke kant.
Als u dit blogje een beetje hebt gevolgd, heeft u al gemerkt dat ik toch wel wat problemen heb met de beheersvisie van Natuurpunt. Men wil zo veel mogelijk heidegebieden herstellen... en waar gaat men dit doen? Waar er bossen staan. Men zegt: omdat daar nog de pollen aanwezig zijn, omdat er elders geen ruimte beschikbaar is.... De resultaten mogen meestal gezien worden, toch zeker op het eerste gezicht. Toch als men nauwkeuriger gaat bekijken dan blijkt men serieuze moeilijkheden te ondervinden om de heide te herstellen: op een aantal percelen zijn weinig of geen heideplantjes te bespeuren. Niet moeilijk als men voren ploegt van een meter diep met de tractoren om de bomen te rooien en uit het gebied te sleuren.... Op vele percelen moet men vervolgens de heide met een vergrootglas gaan zoeken tussen ofwel het pijpenstrootje ofwel tussen de russen, als het domein wordt begraasd. Ik weet het wel: je moet de natuur natuurlijk ook de nodige tijd geven....
Ik blijf vooral moeite hebben met de massale ontbossing, van Amerikaanse eik, maar voor sommigen mogen ook de beuken verdwijnen. Zogenaamde exoten die relatief minder insecten aantrekken. Maar toch zo mooie, majestueuze bomen. Ze hebben niet alleen een misschien wat beperktere natuurwaarde dan andere, maar zijn ook prachtig.... Niets zo mooi als een beukenbos in de herfstzon en dan vergeef ik het dat er geen ondergroei is. Als we dan toch spreken over biodiversiteit (alhoewel ik geen expert ben): ook sparrenbossen, dennenbossen, beukenbossen, bossen met Amerikaanse eik kennen hun eigen specifieke fauna; met het verdwijnen van deze bossen zullen ook een aantal soorten vogels en andere dieren in aantal verminderen. Blijkbaar mogen de populieren zich nu ook al niet meer laten zien...
Het is erg moeilijk om jongeren op te voeden met respect voor de natuur, te zeggen dat bomen essentieel zijn voor onze zuurstofvoorziening.... terwijl men naast een uitgestrekt maanlandchap stapt, waar vroeger een bos stond en nu nog de stompjes van de bomen liggen te wachten op de eerste heideplantjes..
Misschien zou deze pijn wat verzacht worden als Natuurpunt zou zorgen dat de gerooide exemplaren zouden worden vervangen, dat er elders in de streek een bos zou worden aangeplant... maar dit hoeven ze niet te doen blijkbaar omdat de natuurwaarde van hetgeen ze creëren hoger zou zijn dan deze van het vernietigde bos.
Eerdere bijdragen in dit blog over dit onderwerp
http://ruimteturnhout.blogspot.com/2015/03/natuurpunt-geeft-het-voorbeeld.html
http://ruimteturnhout.blogspot.com/2015/04/dringend-gevraagd-nieuwe-vitale-bossen.html
http://ruimteturnhout.blogspot.com/2015/04/turnhouts-vennengebied.html
http://ruimteturnhout.blogspot.com/2015/07/russen-in-het-vennengebied.html
http://ruimteturnhout.blogspot.com/2015/11/afscheid.html
de pagina
http://ruimteturnhout.blogspot.be/p/over-bomen-groen-autos-en-mensen.html
Dus
ik herhaal mijn oproep:
- probeer de bossen te sparen bij het aanleggen van heidegebieden
- probeer vanaf de eerste fase (het rooien) erg zorgvuldig te werk te gaan om de heide maximale kansen te geven
- zorg dat de gerooide bossen gecompenseerd worden; en dit in voldoende ruime mate, want het duurt een hele tijd eer pas aangeplante bomen renderen, op het vlak van luchtzuiveraars; maar zeker ook wat betreft voedselbron, schuilmogelijkheden enz.
- publiceer waar, wanneer en hoeveel de vereniging de gerooide bomen compenseert; zo kan dit deel van de discussie tenminste gesloten worden; maar zorg er ook voor dat de compensatie ook in de streek gebeurt waar de bossen zijn verdwenen
- misschien ook diversifiëren: aanplant van traditionele graansoorten, zodat ook de vogels weer meer eten vinden
- eerbied voor elke levensgemeenschap; door het rooien van bos worden levensgemeenschappen worden; beter een dennenbos, beukenbos, bos met Amerikaanse eiken, populieren.... dan helemaal geen bomen meer.
Op de site van Natuurpunt vind je een totaal andere versie van de feiten.
http://www.natuurpunt.be/news/reactie-natuurpunt-illegale-actie-natuurgebied-averbode-bos-heide?utm_medium=email&utm_campaign=Natuurpunt%20Nieuws%20201601&utm_content=Natuurpunt%20Nieuws%20201601+CID_025b65c665f24ac5e391a898a8683080&utm_source=Campaign%20Monitor&utm_term=Reactie%20illegale%20actie%20in%20Averbode%20Bos%20%20Heide
donderdag 17 december 2015
Turnhout geprezen
De stad Turnhout heeft dit jaar de prijs gekregen voor groen-
en bloemengemeente. Dit is een onderscheiding die wordt uitgereikt door de Vereniging voor Openbaar Groen (VVOG). Het is een
beloning voor het vele werk dat er bij het ontwerp en beheer van het
openbaar groen in de stad geleverd wordt.
Blijkbaar zijn de mensen van VVOG bij hun plaatsbezoek onder de indruk geraakt van het parkje aan de stadsboerderij, de fietsbrug, de tuin van de kerk op de grote markt enz..Hierbij gaat men toch voorbij aan het verdwijnen van verschillende groene plaatsen in de stad. De stad heeft het ook niet klaargespeeld om een echt groene long in de stadskern te creëren. Natuurlijk is dit niet zo eenvoudig en is het vechten tegen de bierkaai...
Ik wil niets afdoen van de verdiensten, maar ik vermoed ook dat zo'n prijs vaak te maken heeft met profilering, zich in de markt zetten, zelfs iets of wat propaganda voeren. Want hoe kan het anders dat juist het parkje in de Heizijdse Velden wordt geapprecieerd door de jury? Natuurlijk is het beter dan niets, maar dit (en het vorige) stadsbestuur heeft hier een grote oppervlakte open ruimte, landbouwgrond opgeofferd terwijl vorige besturen deze decennia lang hebben bewaard...
Hopelijk geeft deze prijs en de uitwisseling van expertise met anderen die ermee bezig zijn die aan de prijs verbonden is, de beleidsmakers in Turnhout nog meer inspiratie en meer ambitie om het groen in de stadskern te bewaren en te versterken. Mails die men naar de schepenen van de stad stuurt in verband met deze problematiek blijven doorgaans, op een uitzondering na, onbeantwoord. Ik vind het echt allesbehalve en uit reactie is dit blogje ruimte Turnhout ontstaan. Men kan zeggen dat ik de politieke werkelijkheid versimpel, zelfs ontken, maar ik probeer wel op te komen voor iets dat ruimer is dan mijn persoonlijk belang en dit verdient op z'n minst een (gefundeerd) antwoord van de beleidsmakers.
Blijkbaar zijn de mensen van VVOG bij hun plaatsbezoek onder de indruk geraakt van het parkje aan de stadsboerderij, de fietsbrug, de tuin van de kerk op de grote markt enz..Hierbij gaat men toch voorbij aan het verdwijnen van verschillende groene plaatsen in de stad. De stad heeft het ook niet klaargespeeld om een echt groene long in de stadskern te creëren. Natuurlijk is dit niet zo eenvoudig en is het vechten tegen de bierkaai...
Ik wil niets afdoen van de verdiensten, maar ik vermoed ook dat zo'n prijs vaak te maken heeft met profilering, zich in de markt zetten, zelfs iets of wat propaganda voeren. Want hoe kan het anders dat juist het parkje in de Heizijdse Velden wordt geapprecieerd door de jury? Natuurlijk is het beter dan niets, maar dit (en het vorige) stadsbestuur heeft hier een grote oppervlakte open ruimte, landbouwgrond opgeofferd terwijl vorige besturen deze decennia lang hebben bewaard...
Hopelijk geeft deze prijs en de uitwisseling van expertise met anderen die ermee bezig zijn die aan de prijs verbonden is, de beleidsmakers in Turnhout nog meer inspiratie en meer ambitie om het groen in de stadskern te bewaren en te versterken. Mails die men naar de schepenen van de stad stuurt in verband met deze problematiek blijven doorgaans, op een uitzondering na, onbeantwoord. Ik vind het echt allesbehalve en uit reactie is dit blogje ruimte Turnhout ontstaan. Men kan zeggen dat ik de politieke werkelijkheid versimpel, zelfs ontken, maar ik probeer wel op te komen voor iets dat ruimer is dan mijn persoonlijk belang en dit verdient op z'n minst een (gefundeerd) antwoord van de beleidsmakers.
woensdag 9 december 2015
Een bericht vol ergernis
Regelmatig wandelen we over het Robsonpleintje op het Stokt in Turnhout... en we ergeren ons telkens over...
- afgewaaide takken op een wanordelijk hoopje (foto223)
- het zwerfvuil dat ligt te verrotten (foto223, foto223)
- de vuile onderbroeken en ander ondergoed bij het speeltuig van de kinderen (foto223)
- de achtergelaten plastic zakken bij de glascontainer (foto223)
- hier en daar de hondenpoep op de stoep
Maar het ergert ons ook dat die vuiligheid daar dagen, weken en maanden blijft liggen.
Waar blijven de reinigingsdiensten van de stad? Blijkbaar zijn ze hier al maanden niet geweest.
Het is hier inderdaad een wijk van het gewone volk... In de Gasthuisstraat en omliggende wordt er wel dagelijks gepoetst, en als er dikke nekken zouden wonen dan zou het probleem waarschijnlijk vlugger zijn verholpen. (Dit laatste zal waarschijnlijk wel bij hoog en laag ontkend worden). Het probleem van het vuil beperkt zich niet tot het pleintje, maar is een algemener probleem. Hierover heb ik reeds verschillende pogingen ondernomen om leden van het stadsbestuur mogelijke pistes voor oplossingen aan te reiken: herorganiseer het werk van de reinigingsdiensten en groendiensten in zones gebonden aan tijd, doe evt. hetzelfde met de vrijwilligers, schakel eventueel scholen in of voorzie de opruiming als alternatieve straf voor overtreders.... zodat alle straten, straatjes en pleintjes regelmatig worden gereinigd.
Toch blijven onze straten dezelfde vervuilde, trieste aanblik vertonen... tot ergernis van velen.
De plannen voor de heraanleg van het pleintje zijn blijkbaar al uitgetekend. Nu hoop ik dat het voorgaande niet wordt aanzien als een argument om het pleintje in het geheel te verharden of er een biljartbal-gazonnetje van te maken. Dit zogezegd om het gemakkelijker te kunnen onderhouden. Neen, laat de bomen, de struiken staan ... zodat we ook nog wat kunnen genieten van de vogels, want anders zijn we deze ook nog kwijt. Als burger zouden we toch een minimale dienstverlening mogen verkrijgen; het degelijk onderhouden van de openbare ruimte is er één van.
Over valse dromen en vervlogen dromen...
Valse dromen
Voor de wijk Schorvoort heeft de stad Turnhout met verschillende partners een masterplan ontworpen. In theorie een mooi stuk, waarvan enkele krachtlijnen zijn:
coalitie private eigenaars, een grote eigenaar en de stad,
- de eersten vanuit economisch belang, de stad zorgt voor een ruimtelijke en stedenbouwkundige langetermijnvisie
- zorgen voor efficiënt waterbeheer, -recuperatie
- en projectefficiëntie
- te wonen aan het water, rond een erf, aan het veld
- faciliteiten worden naar wijk gebracht
- er wordt gewerkt met zeer diepe tuinen, zodat achteraf verdichting mogelijk is (lees: nieuwe bouwgronden worden aangesneden)
- rotatie in de wijk wordt mogelijk gemaakt
- zorg voor natuurlijk groen als waterbuffer, probleem onderhoud en aanleg wordt opgevangen, privaat groen sluitend sterk aan bij het collectieve
Op verschillende plaatsen in de wijk worden de inwoners voor het project warm gemaakt met borden: Schorvoort droomt (foto327, foto335): gestructureerde wijk, traag verkeer, spelen op straat...
In de praktijk wordt gewerkt met drie kernen:
- tegen de Slagmolenstraat (foto327, foto327)
- waar nu de voetbalpleinen liggen (foto328, foto328)
- in de vallei van de Aa (foto330, foto330)
De bewoners van de wijk laten zich niet zomaar inpakken en hebben een onafhankelijk wijkcomité Schorvoort 2020 opgericht. Dit heeft hun bezorgdheden aan de stad kenbaar gemaakt. Hier een aantal van hun eisen:
- beperk de woonuitbreiding tot wat strikt noodzakelijk en leefbaar is
- zorg voor een mobiliteitsplan, met trage wegen en aparte fiets- en wandelpaden
- beperk de woonuitbreiding in watergevoelige gebieden zoals Aa-vallei en Schorvoortloop
- behoud het waardevol natuurlandschap in Aa vallei en maak er een toegankelijk natuurgebied van
- voorzie voldoende rust- en speelruimtes voor kinderen, tieners en senioren
- behoud het sociale hart van de wijk rondom de school en de parochiezaal
De bewoners hebben door dat de voorgespiegelde dromen vals zijn, dat het in de praktijk erop zal neerkomen dat de open ruimten worden volgebouwd, de vallei van de Aa wordt aangetast... ter eer en meerdere glorie en centjes van de eigenaars. En als ze daarmee klaar zijn dan wordt de volgende open ruimte aangetast, de andere kant van de weg ligt lekker te wachten tot de grond kan worden omgezet in klinkende centjes ... een herziening van het gewestplan en de andere plannetjes volgen wel (foto 332, foto332)
Vervlogen dromen
Ik droom van een "Central Park" in Turnhout: een groene kern in de stad. New York, een wereldstad waar de grondprijzen fenomenaal zijn, kan het. Maar Turnhout kan het niet. En er zijn al kansen genoeg geweest:
- de grote markt heeft men omgetoverd tot het grootste terras van België: lees een stenen vlakte, een stenen woestijn in de stad, met in de kern rond de kerk een tuintje tussen de stenen zitbanken verdrongen
- de site van het vroegere Kursaal en voormalige fabrieken van Brepols heeft men tientallen jaren laten verkommeren tot men nu het volstouwt met appartementen en winkels; terwijl hier een prachtige gelegenheid was om een groene kern uit te bouwen (foto106, foto106)
- het oude nieuwe stadhuis, of moet ik zeggen het nieuwe oude stadhuis op de Markt is blijkbaar ook al toegezegd voor een nieuw woonproject, aansluiten bij de Jacobsmarkt, waar een eenzaam boompje staat te verkommeren ten midden van torenhoge appartementen
- het laatste perceel waar men nog wat groen zou kunnen voorzien is de site van Zelliën, in combinatie met de terreinen van de CDO in de Begijnenstraat. Maar ook daar zijn er al plannen om er een woonproject van te maken. Het enige wat zal bewaard worden is een rijtje bomen.
De oude sites van
- Foresco (foto143)
- Van Deun-Poppeliers
- Van Genechten
allemaal zijn ze vervangen door steen en beton.
Natuurlijk kiezen de eigenaars voor het grote geld
Natuurlijk kan de stad er niet veel aan doen: de gewestplannen en andere planningsinstrumenten voorzien geen groene oases in bouwzones. Het stadsbestuur wordt enerzijds op droog zaad gezet door de hogere overheden en smijt anderzijds het weinige geld waarover het beschikt nog buiten: de studies over de "bib van de toekomst" en het niet verhuizen van de bib; het debacle van het zwembad....
en dus kan de stad enkel wat peanuts groen redden...
woensdag 18 november 2015
Afscheid
Eén van de liederen van "Kinderen voor Kinderen" heeft als titel "Mijn boom" tekst video . Misschien een beetje kinderlijk, maar toch... een herkenbaar, gevoelig.... afscheid van een boom. Geregeld verdwijnt er wel hier of daar een boom in de stad... We zijn het gewoon de zaken rationeel, verstandelijk te benaderen... maar toch heeft alles ook een emotionele kant
Emotionele aspecten
Veel van de grote bomen in de rand van de stadskern van Turnhout zijn de laatste tijd gesneuveld.
Ik maak even een inventaris van de wijk het Stokt, misschien iets ruimer genomen... en tijdens de laatste twee à drie jaar.
Natuurlijk allemaal te verantwoorden..??? Uiteindelijk moet toch iedereen kunnen wonen... Op voorwaarde natuurlijk dat vraag en aanbod degelijk op elkaar worden afgestemd, dat er geen overaanbod wordt gecreëerd. Maar toch heeft dit een impact op het leven in de stad. Daarbij moeten we toch de vraag stellen of het allemaal zo kan doorgaan... Het is mooi dat bijv. de school werk maakt van een nieuwe aanplant. Hopelijk wordt het welslagen ervan voldoende opgevolgd. Ook moet men rekening houden dat de kwaliteit van de aanplant in sommige opzichten het vernietigde niet volledig vervangt. Zo zijn naaldbomen, hulst, coniferen... belangrijke nest- en schuilplaatsen voor vogels, ook in de late herfst en de winter, terwijl loofbomen dit in deze seizoenen niet of veel minder zijn.
De vraag is wanneer er werk wordt gemaakt van een inventaris van hoge bomen in de stad en wanneer deze afdoend worden beschermd. Ik vraag me af of het nog de moeite is.... er schieten er niet veel meer over en zelfs als ze geïnventariseerd zijn, gaat men gewoon verder met ze om te zagen.
Er lijkt toch één boom een bouwproject te overleven: de fantastische beuk voor Villa Astrid. (foto17na) Tenminste voorlopig toch. Maar goed ook, want we vergeten de laatste tijd dat bomen de longen van onze aarde zijn (naast natuurlijk de algen in de zee). Zelfs Natuurpunt vergeet dit en beschouwt de Kempen als "bosrijke streek" van Vlaanderen... en kapt er dus vinnig mee op los.
Een systeem van verrekening van de ecologische waarde van groen (de natuurwaardeverkenner) is al lang uitgewerkt in opdracht van de Vlaamse overheid. Een aangepaste versie is in ontwikkeling voor natuur in de stad. Toch zullen deze zonder gevolgen blijven, omdat het anders teveel zou kosten aan projectontwikkelaars... Sinds 1979 is er een eenvormig systeem voor waardebepaling van bomen, maar deze geldt enkel voor het openbaar domein (en misschien ook voor schadebepaling als iemand een boom beschadigt van iemand anders op privédomein). In het verlengde hiervan werden de recentere natuurrapporten opgesteld vanuit het referentiekader van ecosysteemdiensten. De natuur wordt hier beschouwd als een dienst waaraan economische waarde kan worden toegekend. Enerzijds draagt dit misschien bij tot het sensibiliseren van meer menen: de natuur is ook economisch waardevol. Maar anderzijds worden hiermee de bomen en het groen ingeschakeld in de economische manier van denken (referentiekader); worden het zaken die geconsumeerd kunnen worden, ingeschakeld worden in het systeem van winst maken. Als het vooruitzicht op winst hoger is dan de kosten, dan zal de boom sneuvelen.
Een groot probleem blijft dat men op privégronden binnen woongebied kan doen wat men wil: men moet evt. wel een vergunning aanvragen, evt. vraagt men deze te compenseren, maar... in de praktijk wordt het zootje omgelegd.
In een cursiefje in de Bond heeft Louis Verbeeck ooit beschreven hoe een houtzager, meubelmaker, een wiskundige, een kunstenaar ....elk anders tegen een boom aankeken. De kunstenaar zag de schoonheid van de boom, de wiskundige zijn omtrek en inhoud, de houtzager hoeveel planken van welke lengte en dikte eruit konden gewonnen worden, de meubelmaker of hij er een bed kast of tafel van zou kunnen maken. Ik zou er nog aan toe kunnen voegen: een aantal politici en ook projectontwikkelaars zien in hem een obstakel dat uit de weg moet geruimd worden, of datgene wat hun winst in de weg staat. Veel hangt af van de manier waarop je tegen de dingen aankijkt, je referentiekader.
Ik weet het, ik word een oude knar. Dit betekent dat stilaan de fase van afscheid nemen aanbreekt. Stilaan moet ik afscheid nemen van degenen die me dierbaar zijn, totdat ikzelf moet afscheid nemen van dit leven. Een "oude knar" verwijst naar een stokoude boom. Vroeger kon een knar nog weerstand bieden en moest men vinnig uit zijn pijp komen om hem om te leggen... nu wordt de grootste boom binnen een dag geveld met de kettingzaag.
Emotionele aspecten
- Denk aan de vogels die uitkijk, nestgelegenheid en voedsel kwijtspelen en steeds meer in de verdrukking komen.
- Toen ik nog ging werken zat er elke morgen toen ik naar het werk vertrok, een merel te fluiten in de top van de boom bij mijn buren. Het heeft iets geholpen om me door moeilijke tijden door te spartelen, omdat ik wist dat ik volgende morgen de merel weer hoorde zingen... tot de boom tegen de vlakte ging en de merel verdween. Ik mis zijn serenade, die in mijn ogen (en oren) kon wedijveren met de composities van Mozart...
- De laatste tijd komen meer en meer studies met het besluit dat bomen en groen in een stedelijke omgeving belangrijk voor het welbevinden van de mensen.
- Maar zover moeten we het niet gaan zoeken: het samen met de kleindochter van twee door de bladeren stappen... is puur genieten...
- Zelfs kan je op sommige plaatsen "natuurgraffiti" bewonderen: afdrukken die de afgevallen bladeren op het voetpad hebben gemaakt.
Veel van de grote bomen in de rand van de stadskern van Turnhout zijn de laatste tijd gesneuveld.
Ik maak even een inventaris van de wijk het Stokt, misschien iets ruimer genomen... en tijdens de laatste twee à drie jaar.
- een grote eik is omgezaagd op de hoek van de Rerum Novarumlaan en de Guido Gezellestraat (foto74voor, foto74na)
- aan de ingang van het vroegere Foresco in de Guldensporenlei is bij de aanleg van het project Niefhout een mooie esdoorn geveld (foto143voor, foto143na)
- op de hoek Guido Gezellestraat - Robsonplein is er een bouwplaats verkocht, men heeft er een huis gezet; hiervoor moest een prachtige haagbeuk sneuvelen.(foto26voor, foto26na)
- een krulwilg en een spar zijn tegen de vlakte gegaan in de hoven van de Guido Gezellestraat
- op de hoek Koningin Astridlaan en Guido Gezellestraat is een ceder $gerooid (foto 272voor, foto272na)
- een enorme naaldboom is gesneuveld in een tuin in de Rerum Novarumlaan nadat het huis is verkocht (foto159voor, foto159na)
- juist over de Steenweg op Antwerpen, in de Lokerenstraat, is ook een huis in opbouw; in de tuin is een grote boom geveld. (foto324na)
- verschillende bomen zijn nog onlangs nog gesneuveld op de Steenweg op Antwerpen, om plaats te maken voor 8 appartementen. De laatste die plaats moest ruimen was een majestueuze beuk. Blijkbaar waren zijn wortels aangetast en kon men hem niet laten staan om de veiligheid te waarborgen. (foto153voor, foto153na) (Niet ver daar vandaan, op de hoek van Stwg op Antwerpen en Prins Boudewijnlaan, is er enkele jaren geleden ook een andere grootse beuk geveld op de hoek foto110voor, foto110na).
- Horito heeft een aantal naaldbomen en coniferen (foto23voor, foto23na) omgezaagd in de Lodewijk de Koninckstraat, ook een grote boom aan de kant van de ingang ging eraan (foto23), eveneens een beuk aan de Steenweg op Antwerpen, aan het internaat. Toch heeft de school de moeite gedaan om nieuwe boompjes aan te planten. (foto23na) Hopelijk zijn er niet teveel gesneuveld met de extreem warme en droge zomer dit jaar.
Natuurlijk allemaal te verantwoorden..??? Uiteindelijk moet toch iedereen kunnen wonen... Op voorwaarde natuurlijk dat vraag en aanbod degelijk op elkaar worden afgestemd, dat er geen overaanbod wordt gecreëerd. Maar toch heeft dit een impact op het leven in de stad. Daarbij moeten we toch de vraag stellen of het allemaal zo kan doorgaan... Het is mooi dat bijv. de school werk maakt van een nieuwe aanplant. Hopelijk wordt het welslagen ervan voldoende opgevolgd. Ook moet men rekening houden dat de kwaliteit van de aanplant in sommige opzichten het vernietigde niet volledig vervangt. Zo zijn naaldbomen, hulst, coniferen... belangrijke nest- en schuilplaatsen voor vogels, ook in de late herfst en de winter, terwijl loofbomen dit in deze seizoenen niet of veel minder zijn.
De vraag is wanneer er werk wordt gemaakt van een inventaris van hoge bomen in de stad en wanneer deze afdoend worden beschermd. Ik vraag me af of het nog de moeite is.... er schieten er niet veel meer over en zelfs als ze geïnventariseerd zijn, gaat men gewoon verder met ze om te zagen.
- De volgende op het lijstje is waarschijnlijk de prachtige inlandse eik, die samen met andere bomen moet plaatsmaken voor twee woningen, aan de ingang van het Sint-Jozefcollege.(foto312voor)
Er lijkt toch één boom een bouwproject te overleven: de fantastische beuk voor Villa Astrid. (foto17na) Tenminste voorlopig toch. Maar goed ook, want we vergeten de laatste tijd dat bomen de longen van onze aarde zijn (naast natuurlijk de algen in de zee). Zelfs Natuurpunt vergeet dit en beschouwt de Kempen als "bosrijke streek" van Vlaanderen... en kapt er dus vinnig mee op los.
Een systeem van verrekening van de ecologische waarde van groen (de natuurwaardeverkenner) is al lang uitgewerkt in opdracht van de Vlaamse overheid. Een aangepaste versie is in ontwikkeling voor natuur in de stad. Toch zullen deze zonder gevolgen blijven, omdat het anders teveel zou kosten aan projectontwikkelaars... Sinds 1979 is er een eenvormig systeem voor waardebepaling van bomen, maar deze geldt enkel voor het openbaar domein (en misschien ook voor schadebepaling als iemand een boom beschadigt van iemand anders op privédomein). In het verlengde hiervan werden de recentere natuurrapporten opgesteld vanuit het referentiekader van ecosysteemdiensten. De natuur wordt hier beschouwd als een dienst waaraan economische waarde kan worden toegekend. Enerzijds draagt dit misschien bij tot het sensibiliseren van meer menen: de natuur is ook economisch waardevol. Maar anderzijds worden hiermee de bomen en het groen ingeschakeld in de economische manier van denken (referentiekader); worden het zaken die geconsumeerd kunnen worden, ingeschakeld worden in het systeem van winst maken. Als het vooruitzicht op winst hoger is dan de kosten, dan zal de boom sneuvelen.
Een groot probleem blijft dat men op privégronden binnen woongebied kan doen wat men wil: men moet evt. wel een vergunning aanvragen, evt. vraagt men deze te compenseren, maar... in de praktijk wordt het zootje omgelegd.
In een cursiefje in de Bond heeft Louis Verbeeck ooit beschreven hoe een houtzager, meubelmaker, een wiskundige, een kunstenaar ....elk anders tegen een boom aankeken. De kunstenaar zag de schoonheid van de boom, de wiskundige zijn omtrek en inhoud, de houtzager hoeveel planken van welke lengte en dikte eruit konden gewonnen worden, de meubelmaker of hij er een bed kast of tafel van zou kunnen maken. Ik zou er nog aan toe kunnen voegen: een aantal politici en ook projectontwikkelaars zien in hem een obstakel dat uit de weg moet geruimd worden, of datgene wat hun winst in de weg staat. Veel hangt af van de manier waarop je tegen de dingen aankijkt, je referentiekader.
Ik weet het, ik word een oude knar. Dit betekent dat stilaan de fase van afscheid nemen aanbreekt. Stilaan moet ik afscheid nemen van degenen die me dierbaar zijn, totdat ikzelf moet afscheid nemen van dit leven. Een "oude knar" verwijst naar een stokoude boom. Vroeger kon een knar nog weerstand bieden en moest men vinnig uit zijn pijp komen om hem om te leggen... nu wordt de grootste boom binnen een dag geveld met de kettingzaag.
Abonneren op:
Posts (Atom)