Legale diefstal

Een post dat op het eerste zicht niet veel maken heeft met ruimte, maar toch...

De laatste maanden heb ik door een verbouwing wat ervaring opgedaan met aannemers, met mensen uit de bouwsector.
Het is soms heel moeilijk om een vakman te pakken te krijgen, want ieder stikt blijkbaar in het werk. De bouwwoede in Vlaanderen is nog steeds in volle gang.
Een aantal wil zelfs niet meer komen om een relatief klein werk te komen uitvoeren.

Een aannemer wou geen prijsofferte vooraf geven. Wel was er een maximumprijs voor de werken vastgesteld en samen afgesproken (op papier) wat er juist moest gebeuren. Na afloop bleek hij  verschillende fouten te hebben gemaakt. De oplossing (met bijhorende kosten) hiervoor werd doorgeschoven naar degenen die na hem kwamen. Alhoewel de afwerking van het dak bij in de overeengekomen werken zaten, zegt hij dit niet te doen, eveneens het voegwerk van de gezette muren. De factuur overschreed wel met een derde het afgesproken bedrag.

In de gang hingen er platen met asbest tegen de muren. We hebben ze verwijderd. We vroegen aan degene die de muren kwam bepleisteren of hij dit mee wou doen zodat de muren konden beschilderd worden. Hij heeft het half en half afgewerkt, als hij er een halve dag aan gewerkt heeft is het veel... de rekening: 700 euro en het probleem is niet opgelost.

Degene die de tegels heeft komen leggen maakt een factuur 700 euro extra voor het  egaliseren: 400 euro voor 3uur werk en 300 euro materiaalkosten. Hij stikt in het werk, maar zijn factuur is het achttiende dat hij maakt dit jaar, terwijl hij wel verzuipt in het werk.

Degenen die met meerderen zijn langsgekomen werken dan zgn wel bij een baas, maar ze hebben allemaal het statuut van zelfstandigen.

Besluit
De bedragen die worden gevraagd in de bouwsector zijn niet meer van deze wereld. Ze vragen maar raak, zonder dat dit overeenkomt met reëel gemaakte prestaties of andere kosten.
Bovendien wordt er op grote schaal gebruik gemaakt van legale middelen (statuten) en illegale middelen (in het zwart werken?) om zoveel mogelijk winst te maken op zo kort mogelijke tijd. De overheid is hiervan de dupe: deels met haar medeweten en medeplichtigheid, deels omdat ze het oogluikend toestaat.
De kwaliteit van het geleverde werk is allesbehalve.

Ze kunnen deze bedragen vragen omdat de bouwsector voorlopig boomt. Hopelijk maken ze ook eens de tijd mee dat er te weinig werk is. Er is een betonstop, met als gevolg dat onze steden nog voller worden bebouwd. Veel beter zou zijn een bouwstop aan te kondigen, zodat huizen gerenoveerd moeten worden, maar we zien op het veld de tegenovergestelde trend. Doordat de overheid zoveel ruimte heeft gegeven aan de bouwsector (waarschijnlijk omdat ze voor werkgelegenheid en voor andere inkomsten zorgt, dat gegoede burgers er het meest van profiteren...) buiten de zogenaamde aannemers de burgers en de overheid uit en wordt Vlaanderen verder volgebouwd.

Ziekenhuis van Turnhout: te mijden plaats

Enkele ervaringen uit de eerste hand met het ziekenhuis  campus St Elisabeth te Turnhout.

Maaltijden

Het eten niet om op te vreten; vaak een groot stuk vlees, met weinig of geen groenten.
Voor mensen die speciale eisen hebben (vegetarisch, geen gluten...) slaagt men er na een week nog niet in om hen een fatsoenlijke maaltijd voor te schotelen.

Hygiëne

Slechts weinig verplegend personeel besteedt aandacht aan handhygiëne .

Lakens van mensen die er verschillende dagen liggen vergeet men te verversen
Ijszakjes stopt men na gebruik gewoon terug in koelkast, zonder ontsmetting.
Maar het ergst van al: heel veel mensen die werden opgenomen blijken met ziekenhuisbacterie besmet te worden; en er wordt weinig of niets tegen gedaan: mensen met deze bacterie blijven in kamers op de gang tussen andere patiënten liggen; de kamers worden gekuist door mensen met mondmaskers, maar anderen lopen gewoon in en uit...

Zorg

Oudere patiënten die moeilijk kunnen slikken of eten worden aan hun lot overgelaten, het eten wordt voor hen neergezet en daarna terug weggenomen
Bij sondes wordt niet gecontroleerd wanneer de zak met urine vol is.
Bij infusen wordt er niet nagespoeld, wat ontstekingen en andere complicaties tot gevolg heeft.
Maar het ergst van al: als een patiënt op de noodbel duwt kan het tot 20 minuten à 30 minuten duren vooraleer er iemand komt kijken. Dit is niet alleen aan de drukte te wijten, want soms staan de verplegers gewoon gezellig met elkaar te keuvelen. Maar zelfs als ze aan het vergaderen zijn, moeten ze m.i. zorgen dat er zo snel mogelijk iemand reageert. Dit is levensgevaarlijk.

Wat heeft dit te maken met Turnhout en ruimte?

Het ziekenhuis is een publieke plaats die te mijden is... waar je beter niet kunt komen. En er wordt weinig of niets gedaan aan de mistoestanden. Waarom zouden ze? Het personeel van een bepaalde dienst is zelfs derde geworden in een wedstrijd voor "Zorgteam van het jaar".
Ik besef dat ik met het voorgaande tekort doe aan de vele dokters, verpleegkundigen en andere die zich met hart en ziel inzetten voor hun patiënten. Ook is er een groot verschil tussen diensten. Niet alles kan teruggebracht worden tot gebrek aan middelen en tijd. Vaak is het een kwestie van mentaliteit en bekwaamheden van diensten en individuen. Het is hoog tijd dat in het ziekenhuis van Turnhout

• procedures kritisch worden doorgelicht, bijgesteld en systematisch worden opgevolgd
• mensen die de zorg voor de patiënt niet centraal stellen, worden gecorrigeerd

want iedereen zou moeten handelen vanuit het besef dat de afhankelijke positie die patiënten hebben een grote verantwoordelijkheid van allen met zich meebrengt. Degenen die dit wel doen, verplegenden, verzorgenden en logistieke mensen, met een groot voor de patiënten, zijn engelen van onschatbare waarde. En zo lopen er godzijdank, ook rond; zij kunnen niet genoeg waardering en respect krijgen.

Boomkenners of niet?

Langs het kanaal vanaf brug 2 naar Vosselaar werden verschillende bomen gekapt. Op het eerste gezicht denk je: niets aan de hand. De zieke bomen worden er tussenuit gehaald.
Als je dan de doorgezaagde stammen bekijkt, dan lijken deze heel vaak prachtig gaaf te zijn.
De bomen blijken dan toch niet zo ziek dan gedacht.
Op welke basis werden deze bomen dan geselecteerd?
Als de "boomchirurgen" de "boomdeskundigen" het dan zo vaak bij het verkeerde eind hebben, mogen ze zichzelf dan nog zo noemen?
Maar ja... niemand ligt wakker van een boompje meer of minder.

Honden en ruimte

Honden hebben het niet gemakkelijk

Vaak gaan de baasjes allebei mee werken. Na een korte wandeling zitten velen de hele dag opgesloten in huis, erger nog in een kot of bench. En dan spreken we nog niet over mishandeling, verwaarlozing, dumping...

Alle baasjes zouden hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Honden kunnen hun stront niet oprapen, baasjes wel. Wie trapt er nu graag in hondenshit als hij zelf gaat wandelen, alleen, met de kleintjes of met de eigen hond? Dus raap op die zaak... waar het ook valt, want in onze druk bezette ruimte zijn er weinig plaatsjes waar niemand anders een voet zal zetten.

Door de wetgeving en allerlei maatregelen worden honden als ongewenst beschouwd. Ze worden elke bewegingsruimte ontzegd.

In het algemeen

• Hier mag men niet met de hond fietsen. In Nederland zijn bepaalde systemen toegelaten zodat het baasje met twee handen aan het stuur kan fietsen en de hond veilig tussen de fiets en het voetpad kan lopen. Een goede reden om dit niet toe te laten heb ik nog altijd niet gehoord, maar de hond is wel de dupe.
• Honden moeten hier altijd en overal aangelijnd worden, terwijl in een heel aantal gevallen de hond vrij zou kunnen rondlopen zonder iemand of iets te schaden. Ook buitenaf, in de vrije natuur, mag de hond niet rondlopen. 
• In vele natuurgebieden, ook op vele natuurwandelingen,  is het verboden voor honden. Terwijl, als de hond blijft aangelijnd, ik niet zie wat ze voor schade zouden kunnen aanrichten. Zo ontzegt men veel plezier voor baasjes en honden. 
• Ze kunnen wel vrij rondlopen in de hondenloopzones. Meestal zijn deze enkele tientallen meters lang en breed. Dan denk ik met heimwee terug aan het Vennenbos, waar achter het park een bos is waar de honden vrij kunnen en mogen rondlopen. 

En hier in de omgeving

• Het Grotenhoutbos is nog een van de weinig grote domeinen waar honden kunnen lopen. Ook hier zou men ze moeten aanlijnen. Maar... als men op de wegen blijft, zie ik niet welke hinder ze kunnen veroorzaken.  Nu zijn er blijkbaar plannen om honden uit het domein te bannen en een hondenloopzone te maken aan de rand ervan. Weeral een verdere inperking...
• In de buurt is het domein van het  Sint-Jozefcollege nog een domein waar honden zich thuis zouden kunnen voelen.  Tot enkele tientallen jaren geleden was dit vrij toegankelijk buiten de schooluren. Na enkele vandalenstreken is dit omheind en wordt het afgesloten.  Terwijl met cameratoezicht toch en andere regeling mogelijk zou zijn misschien.
• Aan de kant van de hoofdingang ligt er een grasperk, afgezoomd met ligusterhaag. De honden kunnen hier niet weg. Het is een ideale plek om ze hun behoeften te laten doen en even te laten snuffelen. Maar... er staan twee plaatjes: verplicht honden aan de lijn te houden en verboden de honden te laten poepen..  Nu kan je natuurlijk niet verhinderen dat honden hun behoefte doen, dus ik veronderstel dat men alleen vraagt het op te rapen. De maatregel is er blijkbaar gekomen omdat men er teveel hondendrollen vond?  Maar in plaats van deze maatregelen had men beter aan de stad een dropdroller gevraagd.... dan was het probleem waarschijnlijk opgelost zonder tientallen honden en eigenaars onnodig te beperken in hun bewegingsvrijheid.
• Ook in de Vennekens mag je de honden niet vrij laten rondlopen, terwijl de meeste wandelaars zich beperken tot het wandelen langs de grote dreven die door het gebied lopen. De meeste honden blijven op of vlak bij de weg. Misschien gaan 2% van de honden achter een konijn of een ree aan, maar deze zijn uitzonderingen. Waarom moeten daarvoor 98% opdraaien? Bovendien als een ree of ander wild dan toch eens hoog uitzonderlijk wordt opgejaagd, dan schreeuwt men moord en brand. Maar de week daarna worden dezelfde reeën, fazanten of andere dieren afgeknald door jagers, want die mogen er blijkbaar wel hun gangen gaan. 

 Neen, honden hebben het niet gemakkelijk...
Ze kunnen maar amper hun neus gebruiken, terwijl hun wereld uit geuren bestaat.
Ze kunnen maar amper de benen strekken, en worden zo veroordeeld tot een immobiel en vadsig bestaan.

Het salon van Turnhout

Het salon.... zoals ons voorgesteld

Enkele jaren geleden werd de Grote Markt in Turnhout volledig heringericht. Sindsdien spreekt men euforisch over het mooiste salon van het land.  De Vlaamse Vereniging voor Openbaar Groen (VVOG) heeft de Grote Markt van Turnhout uitgeroepen tot mooiste stadsplein van Vlaanderen (bron). 
De archeologen hebben bij de heraanleg het plein grondig onderzocht. 
Nadien gingen de putten terug dicht en kwamen er kasseien over.
Rond de kerk is een groene "oase" gecreëerd. 

Tot daar de propaganda....

Maar wat zie ik?

De cafés en eethuisjes palmen met hun terrassen een groot deel van de randen van het massale plein in.  Wat het salon vooral weerspiegelt is de prioriteit die men geeft aan het consumeren. We mogen ook niet vergeten dat aan de heraanleg  een kostenplaatje hing van 4 200 000 euro.

Voor de rest: een meteloze vlakte vol kasseien, saai, koud.... een stenen woestijn.

Gemiste kansen 

op vlak van archeologie

De archeologische diensten hebben maanden de markt kunnen onderzoeken. Het boek van Stephan Delaruelle en Bert Tops geeft een mooi overzicht van wat er allemaal is bovengespit: 

• oude karsporen die over de nog niet verharde markt hebben gelopen
• resten van de waterputten, de pensepoelen
• een zevental skeletten
• enkele kuilen met tanden, aardewerk, ....
• resten van de oude kerkhofmuur
• de funderingen van het oude stadhuis, Steentje en school
• resten van de Marktloop
• paalkuilen van oude hoeven die op de markt hebben gestaan 
• een aanduiding van de vroegere hoogte en bodemopbouw
• de schuilkelder op de markt 

Wat kon geborgen worden is geborgen, de rest heeft men terug begraven, in de overtuiging dat het zo het best zou bewaard blijven.
Maar met een beetje meer visie en extra geld had men alle vondsten ter plaatse kunnen houden en zichtbaar houden voor Turnhoutenaars en bezoekers, bijv. door ze af te dekken met dikke kunststofplaten. Zo zou men een openluchtmuseum kunnen creëren, zo zou de markt een levende getuigenis zijn van het verleden van de stad, zouden kinderen en volwassenen een stukje historisch besef kunnen krijgen op de markt.
Nu wordt veel geld gegeven aan opgravingen die voor het publiek grotendeels verloren gaan. Misschien zou de wet moeten aangevuld worden en de verplichting worden ingeschreven om in een aantal gevallen vondsten die de moeite waard zijn en hiervoor geschikt zijn, ter plaatse zichtbaar te laten en te integreren in het geplande project.

op vlak van groenvoorziening
De kerktuin is aangelegd, het vormt een groene oase in de kern van de stad.
Ja, dat klopt, een tuintje... van 5 meter breed? 
In plaats van de kasseienwoestijn die de markt nu vormt had men er een echt stadspark van kunnen maken, met bomen, struiken, kruiden... met daartussen ruimte om elkaar te ontmoeten.
Ik weet het: de markt, de kermis.... deze kunnen uitwijken naar de omgeving van het kasteel, de parking aan het stadspark, het plein aan het Atheneum....  
de moeite waard om een echt groene long in het centrum van de stad te hebben

Maar nu...
mooie woorden.... maar enkel saaie consumptie.

Schijnmanoeuvres met nieuwe Vlaamse natuur

Joke Schauvliege is goed in schijnmanoeuvres.
Ze heeft voor "11 miljoen euro 289 hectare nieuwe Vlaamse natuur" aangekocht in Postel. (bron)

Volgens Bos+  is, sinds zij minister werd, meer dan 2000 ha bos vernietigd, terwijl een plan voor bosbehoud was beloofd (bron).  Zulke aankoop maakt natuurlijk veel goed. Enkele weken geleden hebben we ook bericht over de aankoop van een groot deel bos in de rand van Brussel. Zelfde tactiek:
bossen worden gerooid voor alles en nog wat: woonwijken, industrieterreinen of zoals de recente plannen voor een recreatiepark in Limburg en de overheid koopt dan maar een aantal hectaren op zodat ze haar "doelstellingen" niet te ver weg ziet lopen.

Natuurpunt past dezelfde tactiek toe, bijv. met recent de aankoop van een deel van het Ravels kamp en een bos in de omgeving van Gent. Zo proberen ze hun zogenaamde en onvindbare bosbalans in evenwicht te brengen.

Het hangt er maar vanaf hoe je het woord "nieuwe" in de titel interpreteert: natuurlijk zijn het lappen natuur die eerst eigendom van iemand anders waren en nu in handen van de overheid komen. In die zin kan het iets meer bescherming bieden.
Anderzijds: Hoeveel bomen zijn er met deze schijnmanoeuvres bijgekomen?  Geen enkele.
Hopelijk biedt het beheer van Natuur en Bos overlevingskansen voor boommarter, bosvogels (zwarte specht, nachtzwaluw, wespendief) en stelt men geen andere beheersdoelstellingen voorop.
De eerste berichten over het nieuwe beheer gewagen o.a. van het omvormen van  naaldbos naar loofbos... dus hou u vast, de ontbossing komt er aan; daarmee voorbijgaand aan de argumenten van de vorige post.
Ik moet wel oppassen dat ik niet teveel in reactie ga op Natuurpunt, want ze leveren langs de andere kant prachtig werk, laat daar geen twijfel over bestaan. Het grote probleem is dat in ruimtelijke ordening vaak aan andere belangen dan natuur voorrang wordt gegeven, omdat aan deze andere belangen vaak financiële voordelen gekoppeld zijn voor bepaalde individuen. De maatschappelijke kost wordt niet in rekening gebracht.

Van eigen laken een broek...

Natuurpunt heeft felle kritiek op de Vlaamse Waterweg omdat ze een deel van het pad langs het kanaal tussen Turnhout en Ravels hebben verhard.
Volgens de maatschappij was deze ingreep nodig omdat ze anders de dijken van het kanaal niet afdoende konden onderhouden.
Natuurpunt heeft kritiek omdat hierover niet was gecommuniceerd; de vereniging zegt dat er 6000 vierkante meter groen onherstelbaar werd vernieuwd en dat de klimaatimpact dezelfde is als bij het kappen van 6000 vierkante meter bos. (bron)

Sta met toe bij dit laatste toch de nodige vraagtekens te plaatsen: volgens welke criteria meet men hier? welke functies neemt men in aanmerking?
bij mijn weten is lage vegetatie minder efficiënt in luchtzuivering dan bomen... dus...

Dit was één van de punten die ik bij prof. Kris Verheyen (U Gent) heb nagevraagd, nadat ik in een vergadering van Natuurpunt voor dommerik was uitgemaakt door één van de leden.

Mijn stelling is dat Natuurpunt stilaan

-rekening moet houden met de waarde van bomen op het vlak van luchtkwaliteit (en grondverbetering enz...)

-moet afstappen van het afschilderen van Amerikaanse eik en enkele andere als "geen bomen" omdat er minder verschillende soorten insecten op te vinden zijn, enz.

Of er dan plaatselijk een afweging moet gemaakt worden, om toch te kappen ifv heide, laat ik in het midden. Toch stel ik vast dat Natuurpunt de overal vermelde Bosbalans  niet kan voorleggen, zeker niet publiek maakt. Bovendien hanteren ze hier dezelfde technieken als Schauvliege: ze hebben pas weer een groot deel bos aangekocht... zo doen ze de balans natuurlijk positief overhellen, zonder dat er op het terrein maar één boom bijkomt.

Dit gezegd zijnde...

Op de vergadering van Natuurpunt heb ik het volgende gezegd:

Het stoort me dat er over bepaalde boomsoorten gesproken wordt alsof het geen bomen zijn.

Ook raar is dat leden van Natuurpunt in raden erg kritisch zijn voor het uitdoen van bomen (is er absolute noodzaak, geen andere mogelijkheden?), terwijl men er zelf met honderden laat uitdoen.

Ook raar: Zich kanten tegen boeren die kanten uitdoen omwille van uitbreiding van hun productie, maar zelf doet men het overal ook, niet in de laatste plaats in natuurgebieden.

Mijn dochter: "Denken die mensen er nooit aan dat ze het leefmilieu van de dieren die er leven kapot maken? dat het tientallen jaren duurt vooraleer het zich min of meer heeft hersteld?"

Hieronder vindt u enkele argumenten/feiten? die ik aanhaalde in het gesprek over bomen in de vergadering met Natuurpunt en door enkele aanwezigen als "dom" of "onwaar" werden bestempeld.

• in ons zijn 42% van de bomen exoten; Amerikaanse eik en populier groeien snel en zijn efficiënter in luchtzuivering  (groene bomen wordpress)
• het rooien van 1 ha volwassen bos zou moeten gecompenseerd worden met 15 ha nieuwe bomen ((groene bomen wordpress)
• 24% fijn stof wordt verwijderd door naaldbomen, loofbomen 10 keer minder  (Bos +)
• bomen filteren 2 tot 16 keer meer fijn stof dan lage vegetatie zoals heide en gras (Natuurrapport INBO 2014 H19 p 12)

In het gesprek met de professor zijn volgende elementen aan bod gekomen

• exoten
  hierbij vindt men invasieve soorten: Amerikaanse eik, Amerikaanse vogelkers
  maar de evaluatie van deze soorten is afhankelijk van het doel dat men voor ogen heeft
  beheer ervan is nodig bijv in functie van het creëren of behouden van een open landschap
  de uitzaaiing ervan (en dus de bedreiging voor andere fauna) is afhankelijk van omstandigheden
  vleermuizen: volgen bomenrijen, dus niet zomaar alle Amerikaanse eiken rooien; in bepaalde omstandigheden zijn deze lijnen voor de beestjes wel minder belangrijk
  kersen van vogelkers zijn ook een voedselbron voor vogels
• compensatie
  vaak is beheer van een landschap nodig
  het is logisch als er grotere bomen verdwijnen, er meer aanplant nodig om hetzelfde effect te hebben
  men moet er steeds voor zorgen dat er voldoende grotere oude bomen behouden blijven in het landschap
• fijn stof
  naaldbomen vangen meer fijn stof: zuiveren meer tijd (ook in de winter), de vorm van de bladeren werkt efficiënter; daarbij zijn Douglasspar en fijnspar efficiënter dan grove den, die een kleinere kruin heeft
  een deel van het fijn stof verwaait en/of wordt  uitgespoeld in bodem; daar is de concentratie vaak 3 keer zo hoog dan in de omgeving
  teveel stikstof  kan omgezet worden in nitraat in het grondwater
• bomen
  vangen veel fijn stof dan heide omdat ze groter zijn, ze meer turbulentie veroorzaken

Dus al met al waren de argumenten toch niet zo dom, lijkt me.

Mij lijkt het dat Natuurpunt hier weer frontaal in de aanval gaat. Natuurlijk terecht, want de dijken bieden veel waardevolle natuur. Maar anderzijds wegen ze weer met twee maten en gewichten, zoals in een vorig bericht aangegeven. Zijzelf vinden dat ze bos kunnen rooien om te proberen de heide te herstellen (dus ze maken bomen ondergeschikt aan een in hun ogen hoger doel: de bevordering van de biodiversiteit); dan moeten ze er ook maar tegen kunnen dat de Vlaamse Waterweg hun doel, nl. het doelgericht herstellen van de dijken, laat voorgaan op de biodiversiteit. Dus in mijn ogen krijgt Natuurpunt hier van eigen laken een broek. Natuurlijk heeft elke maatschappij dan wel een doel dat belangrijker is (bijv. creëren van betere mobiliteit, ruimere woongelegenheid...) en zo kan men niet meer reageren op het verdwijnen van groen. Het enige alternatief is: de waarde van bomen en groen ernstig nemen en prioriteit geven.

Nauwkeurige boomchirurgie of willekeurig geklungel?

Aan het wandelpad langs het kanaal, vanaf brug 2 naar de duiker toe, zijn er verschillende bomen gemerkt. Alhoewel totaal geen deskundige, stel ik me toch wel vragen.
De eerste boom die gemerkt is met een 12 (foto377) is een monumentale boom, waar uiterlijk totaal geen schade aan te merken is. Ook met de boom gemerkt nr 13 (foto377) is dit het geval.
Even verderop staan bomen die totaal zijn uitgehold (foto377, foto377) of totaal zijn verrot.
Deze zijn niet gemerkt.
Vraag is welke criteria men gebruikt om bomen te vellen...
is het inderdaad dat deze met veel deskundigheid en bedachtzaam worden uitgekozen of wordt er zomaar iets gedaan?

Intussen
zijn de rotte exemplaren gerooid... dus toch
maar wat is de toekomst van de schijnbaar gezonde bomen?

Park op de schop

Omdat kantoorgebouwen in stationsbuurgen gegeerd zijn en veel geld opbrengen, wordt 10000 m² nabij het station gepland. Men wil dit in de Stationsbuurt van Turnhout, in het project Slim Turnhout, realiseren binnen de vijf jaar. (bron)
Daarmee gaat het huidige Park Spooreinde(foto 28; foto 28) op de schop.... Dus binnenkort gedaan met met dit stukje groen (foto 28), met de speelmogelijkheden (foto 28)....

Groen in de stad en betonstop

Een studie in Amerika zegt dat stadstuinen meer  CO2 opslaan op dan bossen, graslanden en zelfs landbouwgrond. Daarmee vervullen ze een essentiële ecologische functie, ook voor onze volksgezondheid.
Nu worden vooral stadstuinen bedreigd door de nieuwe oriëntatie in ruimtelijke ordening, de zogenaamde betonstop. Maar dit is allesbehalve een betonstop. De verkavelingen aan randen en buiten de stad gaan lustig door, en in de stad wordt elk groen plekje (dat wil zeggen stukje dat nog braak lag, waar een oud gebouw stond of zelfs in grote tuinen binnen het centrum) volgebouwd met appertementen. Desnoods breekt men bestaande gebouwen gewoon af en zet men er appartementen, zogezegd om de woondichtheid te verbeteren.
Maar ziet men dan niet dat men juist daarmee het groene weefsel van de stad kapot aan ht maken is?
Ziet men niet welke ramp het is, als we voorgaande studie ernstig nemen?
Dus: stop de betonstop !! of maak er een echte betonstop van.

maar
Misschien bezien we groen in de stad wel wat conservatief.... en denk ik alleen maar aan pleintjes en parkjes met bomen en struiken.
Met allerlei ingrepen kunnen we de natuurwaarde in onze stad verhogen. . VITO heeft voor Antwerpen een groentool ontworpen.  Zie ook volgende tabel van VITO; zie ook de site voor nuttige info.
In de wereldsteden experimenteert men met andere vormen van groen, waarvan wij alleen maar  (kunnen) dromen.

Misschien moeten we in Turnhout ook eens in deze richting denken en bijv. moswanden plaatsen waar het kan.
Misschien kan door een variatie te brengen in de beplanting van het groendak ook gedacht worden aan het nodige voedsel voor de vogels en insecten...
Misschien moet ik ook het project Turnova met nieuwe ogen bekijken en is het inderdaad een groen project: woongelegenheid voor zoveel mensen in de stad, met daarenboven (letterlijk en figuurlijk) een groendak van enkele honderden vierkante meter als zuurstofcel voor het stadscentrum.
Maar zover ben ik nog niet helemaal....

Heraanleg pleintjes

Binnenkort gaat de stad het Robsonplein en het Stoktseplein heraanleggen.
Verleden jaar werd een vergadering gehouden waarop buurtbewoners hun wensen konden kenbaar maken.
Donkergroen, een firma die grote groen- en landschapsprojecten ontwerpt, tekende de plannen.
Op 7 maart 2018 werden deze plannen voorgesteld en besproken door de buurtbewoners.
Algemeen kon zowel het proces (de manier waarop aan de vernieuwing is gewerkt) als het resultaat (de plannen zelf) de steun wegdragen.

Achteraf gezien blijf ik toch wel met een aantal dilemma's zitten.... men moet een evenwicht zoeken tussen....

-sociale controle en het verlenen van een eigen plaats

Ouders, buurt en bestuur willen sociale controle behouden: gevolg geen verborgen hoekjes, overzicht over het terrein bewaren, lage haagjes...
Terwijl kinderen en jongeren behoefte hebben aan een eigen plekje, weg van de wereld van de volwassenen, waar ze hun eigen ding kunnen doen. Volwassenen hebben dit vaak niet graag, zien het als een plek van uitwassen... en willen er de controle terug over verwerven. Typisch zijn hangplekken voor jongeren, maar ook de kampen, speelhuisjes enz van jongere kinderen.
--multifunctionele leegte of ingevulde bestemming
Het Stoktseplein heeft nu eigenlijk een heel eenvoudige structuur: een stuk gras en dan een stuk asfalt. Dit heeft het voordeel dat hier van alles mogelijk is: je kan voetballen, volleyballen, een tent erop zetten, een picknick houden, leren fietsen, loopspelen houden enz...
De plannen voorzien meer structuur: bijv. de verharde ruimte wordt ingenomen door een looplijn en door een basketveldje met 1 doel. Een aparte voorziening wordt daarnaast voorzien om te voetballen. Eigenlijk zou men ook nog mogelijkheid moeten voorzien om te volleyballen?  Je ziet.. meer specialisatie, maakt het moeilijker om verschillende dingen te blijven doen??

-behouden en vernieuwen

Er waren weinig opmerkingen over de plannen. Hoe kwam dit? De meeste mensen waren zeker tevreden over het Robsonplein zoals het nu is; voor het Stoktseplein wou men ook de verharding bewaren, maar daarnaast meer uitgebouwde speelmogelijkheden: zowel klassieke als avontuurlijke.
Dit betekent dat de plannen slechts matig afwijken van de bestaande toestand.... zodanig zelfs dat men de vraag kan stellen of de investeringen om te vernieuwen wel nodig zijn...
Vernieuwen betekent anderzijds ook weer: de nu aanwezige beplanting vervangen. Dit betekent dat het jaren zal duren vooraleer de beplanting weer voldoende dicht is gegroeid. Vraag is waar de vogels intussen naartoe moeten? En de buurt staat zo al onder druk door het vernietigen van de hoven van de huizen langs het plein, het rooien van het bosje aan het Piskapelletje... Wanneer valt de laatste dominosteen en zien we minder of geen vogels meer in onze versteende stad? Vogels zijn de enige wezens buiten onszelf die we nog toelaten in onze steden (naast insecten, ratten en muizen😉). Insecten zijn natuurlijk ook belangrijk (voor verstuiving, voedsel voor vogels), maar worden alsmaar verder verdelgd en teruggedrongen omdat alle groen uit onze stad verdwijnt. Daarom is het ook belangrijk om onze omgeving eens door de ogen van de vogels te bekijken: zij hebben nood aan bescherming, nestelgelegenheid en voedsel. Voor de bescherming moet men ook denken aan de winter: voldoende groenblijvende heesters en struiken.... Het voedsel kan dan weer sterk afhangen van de soort: insecten, bessen, zaden. Daarom is het belangrijk de nieuwe beplanting zorgvuldig af te wegen (hoogte, soorten, inplanting....)

-speeltoestellen behouden of vernieuwen? de keuze is belangrijk

We zouden niet alleen moeten leren kijken met de ogen van vogels, maar ook met deze van kinderen. Spelen voor de kinderen is één van de belangrijkste functies van de pleintjes. Dan is het erg belangrijk welke speeltoestellen erop geplaatst worden, de minste mismatch maakt dat de toestellen niet gebruikt worden. Van belang hierbij is zowel de motorische acties waartoe ze uitnodigen, de moeilijkheidsgraad hiervan, de materialen...  Bovendien moet men goed nadenken welke leeftijdsgroep(en) men wil bereiken.  De speeltoren die er nu staat en de schommeltoestelletjes zijn ideaal voor kinderen van 3 tot 5 à 6 jaar, de eerste kunnen met wat hulp, de anderen zelfstandig op de toren spelen. Maakt men het moeilijker dan zal men de jongsten verliezen, en de leeftijd kunnen opschuiven tot 7 à 8 jaar. Oudere kinderen zullen waarschijnlijk meer andere soorten van ontspanning gaan zoeken. Natuurhouten toestellen zijn niet automatisch aantrekkelijker. Omdat de keuze zo gefinetuned moet worden, is het belangrijk hier goed over na te denken en het over te laten aan specialisten.  Hierbij denk ik aan kleuterjuffen, maar ook aan de kinderen zelf (beperkt); ideaal zou zijn met verschillende kinderen uit de groep die men wil bereiken, verschillende speeltoestellen laten uitproberen en daarbij goed te observeren en met hen na te bespreken.

Besturen: trots op hun stad?

Antwerpen

In GVA viel me een lezersbrief op: iemand uit Antwerpen beklaagt zich over de kosten voor het voor de zoveelste keer opmaken van de Groenplaats, terwijl het vuil in de straten zich ophoopt; Antwerpen is volgens hem een van de vuilste steden van de wereld (bron).

Turnhout

Enkele jaren heb ik geprobeerd via mails en gesprekken met het bestuur te bekomen dat het zwerfvuil in de straten van de stad zou worden opgeruimd. Ook hier: er is geen budget voor, we werken met een systeem van vrijwilligers. Wel worden de straten in het commerciële centrum en ook enkele toeristische plaatsen voortdurend opgekuist.
Dan ben ik zelf maar als vrijwilliger mijn buurt gaan proper houden.  Het afgelopen jaar heb ik zo 154 zakken zwerfvuil verzameld. Men kan dus niet zeggen dat het een klein probleem is.
Toch blijven veel toegangswegen en andere wegen in de buurt er vervuild bij liggen.

Ik begrijp niet dat stadsbesturen niet meer eigenwaarde hebben, niet meer trots zijn op hun stad. Is dit het beeld dat ze van hun stad aan buitenstaanders willen meegeven? Het beeld van een verloederde, vervuilde  plaats? Voor mij blijft het een kerntaak van een stadsbestuur om te zorgen dat haar inwoners (en niet allen degenen die komen shoppen) in een gezonde, dit betekent ook propere omgeving, kunnen leven.

Gegoochel met cijfers en bomen

Twee berichtjes de afgelopen dagen...

• 4 januari 2018
  Vlaams minister voor Natuur Joke Schauvliege (CD&V) koopt zo'n 100 hectare bos op in de Vlaamse Rand rond Brussel. Met die aankoop wil Schauvliege de doelstelling halen om tegen 2019 duizend hectare extra toegankelijk groen te creëren in de Rand. Natuurverenigingen reageren positief op dit bericht. (bron)
• 8 januari 2018 lezersbrief GVA (bron)
  Vijverhof wordt volgebouwd...
  Het ruimtelijk uitvoeringsplan Vijverhof maakt het private park Vijverhof, dat grens aan het gemeentelijk speelbos, publiek toegankelijk, waardoor Boechout er een flink stuk openbare, groen ruimte bijkrijgt. Gewestplan: 70% ingekleurd als parkzone, 30% als woonzone; nu door up: 80.5% parkzone, 19.5% woonzone.  

Het eerste berichtje...
Zo is het gemakkelijk een beleid te voeren. Het angeltje zit in de laatste zin: 1000 ha extra toegankelijk groen te creëren...   Misschien wordt er wel meer bos toegankelijk, maar uiteindelijk is het gewoon van eigenaar veranderd. Er is geen boom bijgekomen.... prachtig beleid, en hierin trappen de natuurverenigingen blijkbaar in met de ogen open.  Dit is overigens een truukje dat vaker wordt uitgehaald: men geeft een bestaand bosje de titel speelbos of stadsbos en men heeft zogezegd extra bos gecreëerd

Dan is het tweede berichtje nog iets positiever, tenminste op het eerste gezicht
De geplande woonzone wordt iets beperkt. Maar ook hier is het hoe je het maar bekijkt: door de uitvoering in werking te stellen gaat er wel een kleine twintig procent van het domein worden volgebouwd. Je kan zeggen: minder dan voorzien, maar toch gaat er 20% van het domein weeral verloren...

En intussen blijven onze bomen en bossen sneuvelen omwille van incompetentie van de bevoegde diensten (en minister) (denk aan de boskaart) en omwille van de apathie en het verdedigen van andere belangen door de volksvertegenwoordigers (denk aan de criteria om de bossen te beschermen).

Bevestiging en mooie illustratie: bomen zijn ongewenst

Een mooi gevonden titel in GVA vandaag  woensdag 13 december (bron): Zomereiken moeten na winter wijken. De realiteit erachter is echter minder fraai. Een aantal bewoners in de buurt Hellegat willen de bomen in de straat weg. Anderen willen ze behouden.
Het is een mooie illustratie één van mijn eerdere berichtjes, waarin wordt beweerd dat sommigen onder ons altijd wel een reden vinden om zich van bomen te ontdoen.
En zo scheppen we een stad waar wij alleen (en niets anders meer) kan leven (zie ook een ander recent bericht)
En hier zijn nog een paar andere redenen:

• de takken hangen te laag en de vruchtjes vervuilen de auto (Vosselaar enkele dagen geleden)
• en hier
• de bessen vervuilen de stoep
• de peren rotten onder de bomen
• we gaan een bredere stoep aanleggen
• de plantvakken zijn te klein voor de bomen
• de wortels duwen de stoep omhoog
• ze zorgen misschien wel voor schade onder de grond
• bladeren en eikels vallen op de stoep
• ze verhinderen het rendement van mijn zonnepanelen

Dus reactie van het stadsbestuur :

• Als er 28 bomen worden gekapt, blijven er nog 60 staan. In een tweede fase kunnen er nog meer bomen weg moeten.
• Een deel van de bomen wordt vervangen door een andere boomsoort. De rest wordt gecompenseerd, maar niet noodzakelijk op dezelfde plaats. 

Terwijl het stadsbestuur ook zou kunnen zeggen:

• bomen zijn essentieel voor het welbevinden van bewoners in de stad en voor het leven in de stad
• je kan ook zelf even de bladeren en de eikels opkuisen... 
• het stadsbestuur zou ook meer mankracht kunnen inschakelen om de ongemakken te bestrijden (is zeker op zijn plaats in de herfst - en dit op meerdere plaatsen)
• je wist dat er bomen zouden staan, als je het niet bevalt, dan ga je ergens anders wonen: keuze genoeg 

Waar zit hier het algemeen belang en waar gaan pieteleuterige kleinzerige ongemakjes van individuen primeren? In plaats van te gaan argumenteren voor de bomen kiest men weer voor de gemakkelijkste oplossing: weg bomen, want bomen hebben toch geen stem (in de twee betekenissen: kunnen niet van zich laten horen en zijn geen kiespubliek). Waarom kiest het bestuur niet voor de bewoners die de bomen willen behouden en zoekt men niet naar andere oplossingen?

Enkele dagen na dit berichtje geschreven te hebben, kreeg ik de argumentatie van de milieuambtenaar te horen.

• Het is inderdaad dat bepaalde bomen problemen stellen. Er is zorgvuldig nagegaan welke bomen niet kunnen blijven staan; bijv degene in een te eng plantvak, en bijv besloten tussen twee opritten.
• Er is besloten een beperkt aantal bomen te kappen. Maar er zal voor gezorgd worden dat in elke straat een rij inlandse eiken blijft staan. 
• Het resterende bomenbestand zal aangevuld worden met aanplant van esdoorns.; een soort die nog waarde heeft voor bijen en minder hoog wordt.

De argumentatie van de milieuambtenaar overtuigde me dat de stad blijkbaar toch niet over één nacht ijs gaat, een zorgvuldige afweging in dit geval heeft gemaakt. Blijkbaar bestaan er ook "objectiveerbare" criteria die men hanteert, en men aanvaardt niet zomaar elke reden om bomen te kappen.
Men voorziet ook dat een aantal bomen in de wijk de Brand en een aantal Amerikaanse eiken aan het Sint-Victorcollege in de nabije toekomst zodanige problemen gaan geven, dat ze moeten gerooid worden.

Maar...
vergis je niet. Dit gaat over openbaar domein. Bomen op privaat domein zijn vogelvrij.

Domein van Talentenschool... een rommeltje

Daarnet zag ik een aantal leerlingen van de Talentenschool campus Zenit met plastic zakken en een afvalgrijpstok langs de Tramstraat het vuilnis opruimen.  Op het eerste gezicht een lovenswaardig initiatief...

Maar als we daarna even verder ging kijken...

Ze waren de hoofdingang op de Stwg op Antwerpen uitgegaan en langs de ingang Lodewijk de Koninckstraat weer binnengegaan.  De straat even verderop lag nog afval van de leerlingen tegen het hekken van de school (foto 228, foto228), ook op het Robsonplein waren er nog sporen.
Bovendien:
De week daarvoor was een leerkracht het afval op de hoek aan het opruimen. Ik dacht dat hij gestraft was 😏, maar het bleek dat hij de vervuiling niet meer  kon aanzien en zelf de handen uit de mouwen stak.
De dag voordien had een vrijwilliger verschillende straten van de buurt schoongemaakt. Enige vorm van coördinatie ontbreekt.

Als we nog even verder kijken... 

Als de leerlingen in de bocht van de Tramstraat tegenover de basisschool even over het muurtje hadden gekeken hadden ze daar de aanzet tot een heuse stortplaats gezien. 
Als de leerlingen in plaats van naar links af te draaien bij buitenkomst even naar links hadden gedraaid en de parking van het domein aan de Antwerpse Steenweg hadden bezocht, dan belandden ze daar op een vuilnisbelt. (foto 23, foto 23) Het is echt afgrijselijk om te zien hoe het prachtigste domein van Turnhout (foto 23) zo zwaar is vervuild: pizzadozen, zakjes met vuil, een gedumpte fiets, etensresten en verpakkingen overal en vooral de alom tegenwoordige drankblikjes.
En daar wordt absoluut niets aan gedaan. Het ligt er al weken, maanden zich op te stapelen.
Maar ja...dat is het domein van het Deeltijds en Volwassenenonderwijs, daar "hebben we niks mee te maken..."...
Terwijl wel duidelijk is dat veel leerlingen van het dagonderwijs deze parking gebruiken.

Het is natuurlijk wel zo dat een deel van het afval op het domein door mensen van buitenaf wordt gedropt: bezoekers aan de bushalte, buurtbewoners of anderen. Dat is duidelijk aan de aard van het afval. Tegelijkertijd is het ook zo dat de leerlingen van de school heel wat afval in de straten van de buurt achterlaten. Dit is evenzo duidelijk.

Niet ernstig

De leerlingen vonden op hun traject relatief weinig vuilnis. Daarmee denken ze dat het probleem niet zo groot is. Maar pro forma... kan de school zegen dat ze het probleem van de vervuiling aanpakt. Dit staat immers goed in het schoolwerkplan.

De directie van Talentenschool slaagt er niet in de nodige maatregelen te treffen om de reinheid van het mooie domein dat ze mag beheren te verzekeren.  Ze vertikt het de nodige afspraken en maatregelen te treffen voor een proper domein. Daarmee beseft ze niet dat

• dit een negatieve uitstraling en imago geeft aan bezoekers, kandidaat-leerlingen en anderen
• dit een negatieve invloed heeft op de vorming van hun leerlingen: welke boodschappen geef je aan toekomstige burgers van het land? laat je afval maar slingeren, het geeft niet hoe je leefomgeving eruit ziet...Alles behalve respect voor de leefomgeving.
• afval nog meer afval aantrekt

Als zo onze toekomstige talenten gevormd worden, dan heb ik daar ernstige vraagtekens bij.
Het domein van de Talentenschool is al lang en nog altijd een rommeltje. Het probleem wordt daar absoluut niet ernstig aangepakt. Het domein dat een parel zou kunnen zijn in de buurt, is nu een schandvlek. Een domein waar de directie trots op zou moeten zijn...

Natuurverenigingen en (bos)beleid

Natuurpunt heeft in het  weekend van 25-26 november 2500 nieuwe streekeigen bomen in Van de Velde natuurreservaat aangeplant.
De stad plant de aanplanting van een recreatie- en speelbos  aan de ring, nabij de grot van het Sint-Jozefcollege; waar nu weilanden ingesloten liggen in dreven met mooie bomen.  Vraag is of een bos op die plaats een echte meerwaarde betekent... maar ja, misschien toch maar beter dan niets, want anders zullen ze zeggen dat ze nooit goed kunnen doen.

Natuurpunt heeft blijkbaar wel een omslag in hun denken gemaakt, misschien onder toenemende interne en externe druk??Vroeger ging men ervan uit dat de ontbossingen die ze deden, kaderden in een beheersplan en ten goede kwamen aan het kwalitatief verbeteren van de omgeving en dat ze om die redenen geen compensatie moesten doen voor de ontbossingen die ze deden. Nu gaan ze blijkbaar wel op zoek naar compensatie.

Op zich een goede ontwikkeling. Toch ik mis ik nog:

• een bezinning over de gevolgen van hun ingrijpen in de natuur. 
• waarom een mooie houtwal wegdoen, waar sommige vogels hun biotoop hebben?
• waarom stukken bos rooien om overal de heide kansen te geven, maar waar meestal droge graslanden in de plaats komen
• nuancering in het beleid van welke aanplantingen voorzien worden
• een sparrenbos, een dennenbos zijn ook specifieke biotopen - misschien minder rijk, maar wel een aanvulling op inheemse soorten; dus stap af van of nuanceer tenminste het principe "eigen bomen eerst"
• het voorzien van granen en aanplantingen met bessen in natuurgebieden
• de Kempen kreunt onder de mais; kleine vogels vinden geen eten meer in onze gebieden waar de landbouw steeds intensiever wordt. De maatregel zou op slag meer (vogel)leven brengen. Het argument dat dit te arbeidsintensief is, is maar zwakjes: men steekt wel veel energie in het rooien van de bossen

Compensatie is niet hetzelfde als origineel bos. Het duurt dertig jaar vooraleer het bos terug een beetje bos is geworden; dieren verliezen intussen hun biotoop.

Alleen maar plaats voor onze eigen soort

De bouw van Turnova draait op volle toeren. Bij het voorstellen van de plannen werd geschermd met een groene long in Turnhout. Daarna werd het 2000m² openbaar groen. Ik vraag me af waar we ze moeten gaan zoeken, tussen al deze stenen. Ja, wat groen op de daken....
Een foto van het andere project: Niefhout; trok mijn aandacht. In dit project wordt maar liefst 20000m² nieuw openbaar domein beloofd, bestaande uit pleinen, parken en speelruimte. Je zou ook zicht op de natuur hebben als je er gaat wonen.
Bla bla bla... enkele pleintjes met wat gras als schaamrood, meer moet je niet verwachten. Het kan moeilijk anders, want onder de grond zitten waarschijnlijk de gemeenschappelijke parkeermogelijkheden.

Zo zijn we stilaan een stad aan het creëren waar we enkel plaats laten voor onszelf, voor ons mensen. Stilaan verdrijven we de enige wezens die we nog min of meer in onze nabijheid dulden: de vogels. Alle andere klassen hebben we min of meer uitgemoord: er zijn weinig of geen zoogdieren meer in onze steden: ja de honden en de katten, en in sommige wijken de ratten zijn blijvertjes.
Maar we zijn goed op weg om de vogels te elimineren.

• In onze steden door alle tuinen te verstenen, alle hagen en struiken uit te doen, door de bomen te kappen; alles vol te proppen met huizen en appartementen.
• Europa slaagt er niet in om in zuiderse landen de noodzakelijke bescherming van de vogels af te dwingen. 
• In gebieden waar ze gaan overwinteren worden ze ofwel afgeschoten, gevangen of wordt hun leefgebied bedreigd.
• In onze landbouwgebieden wordt de grond dood gemaakt door herbiciden en pesticiden, die ook voor vogels dodelijk zijn
• De boeren willen steeds vroeger hun gras oogsten: jongen in de nest worden doodgereden, gescalpeerd door de machines. Akkers worden volgepropt met maïs. Kleine vogels vinden geen eten meer. 
• Natuurverenigingen zetten in op verschraling van de gronden, creëren van heidegebieden, ten koste van bospartijen en vertikken het om granen of bessen aan te planten als voedselvoorraad. 

Ja, we zijn goed op weg om de enige bewoners te worden van onze steriele steden, in een steriel platteland.
Groen is enkel goed om versteende nieuwbouwprojecten aan te prijzen, als glijmiddel om de publieke opinie monddood te maken.
Resultaat: wat aangeprezen wordt als een groene oase in de stad is in de praktijk een eenzaam boompje, troosteloos midden in een versteende omgeving

• zie Sint-Jacobsmarkt foto 112
• zie de twee bomen die resten op het Stoktsplein foto2
• zie de sequoia aan de Warande foto 37

Bomen zijn ongewenst

Natuurpunt heeft in november 2500 nieuwe bomen geplant in het Van de Velde-reservaat, aan de ring in Turnhout.
tof maar
bomen zijn in onze samenleving meestal tot altijd ongewenst

Bomen zijn

• een gevaar door hun afvallende takken
• kunnen omvallen door onstabiele wortelstelsels
• ze benemen ons teveel licht
• of geven ons teveel werk door hun afvallende bladeren
• of hun wortels woelen het wegdek omhoog
• of ze staan gewoon in de weg
• omdat we nog een gebouwtje meer willen zetten
• omdat we de weg iets willen aanpassen

Meer op den buiten moeten ze wijken

• omdat de boeren de akkers tot op de millimeter willen benutten
• of omdat ze van de verkeerde soort zijn volgens natuurverenigingen
• of omdat ze de open vlakte innemen
• of omdat de diensten zogezegd hakhoutcultuur willen doorvoeren
• zelfs in bossen moeten ze verdwijnen zogezegd om licht en ruimte in het bos te creëren

Langs de wegen moeten ze wijken

• omdat een zatlap er zich tegen heeft doodgereden, terwijl die boom er al decennia lang stond
• omdat een of andere dienst beslist heeft dat het dus te gevaarlijk is; ze moeten op dieet: de stammen mogen niet dikker worden dan 10cm 

Bomen zijn ongewenst, paria's

Het doet me denken aan een cursiefje dat ik ooit heb gelezen, ik denk van Louis Verbeek:
We kijken met verschillende ogen naar bomen

• de meubelmaker kijkt naar een boom en ziet hoeveel hout erin zit
• een bioloog kijkt naar een boom en ziet het leven dat erin zit, de groeiwijze enz
• de schilder ziet enkel de vorm, de kleurschakeringen van de bladeren

maar je kunt ook gewoon genieten van de pracht van de boom
Toch zit dit er niet veel meer in, veel bomen worden in hun oude dag geveld.
Mijn dochter sloeg de nagel op de kop:

• Beseffen deze mensen niet hoeveel moeite het de boom heeft gekost om zo groot te worden? 
• Beseffen deze mensen niet dat bomen en een bos leven geven aan dieren die met het kappen hun huis, hun eten ... kwijt geraken? Dat er binnen 30 jaar misschien een ander bos is gegroeid, daar zijn ze nu weinig mee.

Onze bosbescherming faalt

Het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) dat gaat over de adviezen heeft 91% van de aanvragen tot ontbossing toegestaan. Ook de meest waardevolle bossen zijn niet veilig voor de kap. (bron) Na het débacle met de boskaart slaagt minister Schauvliege er niet in de bossen afdoende te beschermen. ANB relativeert de cijfers door te zeggen dat veel van de aanvragen betrekking hebben op woon- en industriegebieden. Daar mag men zomaar kappen. Dit terwijl in woongebied bomen een enorme grote waarde kunnen hebben voor de gezondheid en het welzijn van de bewoners. Is het een losse interpretatie van de dienst of staat de wetgeving een bescherming in de weg? Dan is het dringend nodig andere wetten te maken, vooraleer het helemaal te laat is en de laatste boom uit onze steden en dorpen verdwenen is. Het falend beleid van Schauvliege is des te schrijnender daar ze met de portefeuilles van zowel openbare ordening als milieu de twee sleutelposten in handen heeft. Maar in de tijd dat ze er zit heeft ze er werkelijk niets van gebakken...

De enige vorm waarin we bomen nog tolereren zijn in gedichtjes... Op een vaandeltje, aan het kanaal had het stadsbestuur enige jaren geleden het gedicht van Hans Andreus over de boom laten afdrukken. Maar bomen beschermen, koesteren... het zit er niet in. Bomen zijn levende wezens en verdienen tenminste ons respect. Wat dit concreet inhoudt daarover moet er eens grondig gebabbeld worden, maar het houdt minstens in dat men ze meer dan een louter economisch product beschouwt.

Geef me dan maar De Wever
Neen, ik ga hier geen uitspraken doen over de kwaliteiten van de Wever, enkel over zijn houding tegenover de bomen in zijn tuin..  Hij heeft nu een tuin van 2000m².  In een interview hierover zegt hij het volgende:  "Ik voel me geen eigenaar van die bomen, maar wel een rentmeester met een heel grote verantwoordelijkheid.  .... Naar mijn mening heeft zo'n boom meer recht om in die tuin te staan dan ik. Ik moet er dus voor zorgen dat hij blijft floreren." (bron). Als er meer mensen zo  over zouden denken zouden we al heel wat verder staan. Het is wel raar dat van dit denken geen spoortje te vinden is in de wetgeving over milieu of ruimtelijke ordening (d.w.z. over particulier bezit).

Het moet me van het hart

Hier enkele berichtjes die op het eerste gezicht hier niet passen; maar toch... het moet me van het hart.

Auto

Een tijd geleden werd de wereld opgeschrikt door het onthullen van de sjoemelsoftware in dieselauto's. Het begon met VW, maar intussen is gebleken dat ook andere merken de uitstoot van hun modellen verkeerd voorstellen.
Wat in de nasleep van dit schandaal opvalt is dat de fabrieken weinig of niet vervolgd worden in Europa. Er zijn wel enkele pogingen van particulieren om een schadevergoeding te bekomen. Toch zijn zij niet de eerste benadeelde, wel de overheid: zij heeft miljoenen of miljarden subsidies uitgekeerd of minder belastingen geïnd op basis van de valse cijfers van de constructeurs. Bovendien heeft de vervuiling onvoorziene negatieve gevolgen voor volksgezondheid opgeleverd; kan het hele beleid terzake op valse vooronderstellingen zijn gebaseerd.
Maar uit schrik dat de fabrieken uit het land gaan lopen of in ernstige moeilijkheden geraken, laat men de zaak maar zo. Zij zijn untouchable; terwijl in deze business de winsten gigantisch zijn.
Heeft dat iets te maken met ruimte en ruimtegebruik?
Onze openbare ruimte wordt natuurlijk bepaald door de auto, zeker in Vlaanderen.

Hondenpoep

In Turnhout, en waarschijnlijk elders, zijn de borden over hondenpoep vervangen.  (foto 376) Vroeger had je een reclamepaneel, met daaronder een bakje waarin  je hondenpoepzakjes kon droppen. Recent zijn deze vervangen door een reclamepaneel, uitgerust met een zakjesautomaat. Onderaan worden de drie stappen beschreven: zakje uithalen, drol oprapen, droppen in een vuilnisbak.
Er zijn nu wel hondenpoepzakjes verkrijgbaar, maar er staat geen bakje meer om het volle zakje in te deponeren. En weer ontbreekt een schakel om het openbaar domein proper te houden.
Welke boodschap wordt hier gegeven?
Elke zorgzame mens met hond zorgt dat hij poepzakjes heeft als hij/zij met de hond gaat wandelen. Hij krijgt het nu wel extra moeilijk om het volle zakje kwijt te geraken. Nu wordt er wel gezorgd voor degenen die deze zorgzaamheid niet aan de dag leggen.
Rest de vraag natuurlijk hoeveel kans je hebt om een poepzakje te bemachtigen? Hoe vaak worden ze bijgevuld? Wie neemt ze mee?  In elk geval is de reclame dynamisch (verandert telkens van advertentie) - dus de inkomsten zullen wel stijgen.  Dus er is gezorgd voor de centjes, de functie naar de honden toe is bijkomstig.

Hondenwelzijn

In Vlaanderen mag men honden niet vrij laten rondlopen. Men mag ze ook niet laten meelopen met de fiets. Wat rest?  De dagelijkse uitstapjes met het baasje: aan relatief korte lijn meeslenteren.
De enkele voorziene hondenlosloopzones zijn enkele vierkante meter groot en vaak nogal afgelegen, zodat men er eerst met de auto naar toe moet rijden. Vergelijk dit bijv. aan het Vennenbos van Landal: daar heb je een heel bos waar de honden vrij kunnen lopen.
Zelfs in gebieden op de buiten ben je verplicht de hond aan te lijnen. Als er dan eens een loslopende hond een ree aanvalt, dan veroorzaakt dit een enorme commotie en wordt dit de aanleiding tot strengere controles en meer boetes. Terwijl een week later de jagers de reeën in het gebied zonder pardon afschieten... met instemming van ANB.
De laatste beperking op de bewegingsruimte van honden komt door de beslissing van de directie van het Sint-Jozefcollege. Tot voor kort kon men daar gaan wandelen tijdens de schooluren en genieten van het prachtige domein. Maar.. de directie heeft besloten dat er geen honden meer toegelaten worden.   Aanleiding zou zijn dat een leerling zou gebeten zijn door een hond. In plaats van de eigenaar van de hond ter verantwoording te roepen, vaardigt men liever een algemeen verbod uit, waardoor velen worden getroffen. Dit is op het eerste gezicht ook niet erg in overeenstemming met het pedagogisch project waarvan het eerste principes is: vertrouwen geven 😉
Bovendien, op het pleintje voor de kerk, moeten de honden aangelijnd blijven en mogen ze niet meer hun behoeften doen (volgens de borden die er gezet werden); terwijl dit juist één van de weinige plaatsen is waar ze relatief afgesloten en veilig met wat meer bewegingsruimte hun behoeften kunnen doen. In plaats van de borden had men beter een droldropper gevraagd aan de stad, want nu liggen nog de zakjes met poep naast het domein.
De bewegingsruimte van honden wordt zo erg strikt. Eigenlijk is het geheel een vorm van dierenmishandeling.